Do więzienia za solidarność? To już było!

Do więzienia za solidarność? To już było!

Znani opozycjoniści z czasów PRL wystosowali apel o ułaskawienie Piotra Ikonowicza, który ma dzisiaj rozpocząć odsiadkę w areszcie w związku z akcją bezpośrednią w obronie starszych ludzi przed wyrzuceniem na bruk.

Ikonowicz od kilkunastu lat udziela wszelkiej pomocy osobom zagrożonym eksmisjami komorniczymi. Trzynaście lat temu zorganizował blokadę wyrzucenia z domu pary emerytów z Mokotowa i został wówczas oskarżony o naruszenie nietykalności cielesnej właściciela mieszkania (żaden ze świadków tego nie potwierdził, włączając obecnych na miejscu policjantów). W 2008 r. sąd skazał lidera Kancelarii Sprawiedliwości Społecznej na prace społeczne, których ten nie wykonał, w związku z czym ma odbyć karę 90 dni pozbawienia wolności. We wniosku do prezydenta o ułaskawienie lewicowy aktywista m.in. przypomina, że o wyroku dowiedział się zbyt późno, by złożyć apelację. Chciał ponadto, by na poczet prac społecznych zaliczyć mu działalność w KSS, ale sąd penitencjarny nie wyraził zgody.

„Blokady eksmisji to klasyczny przykład obywatelskiego nieposłuszeństwa wobec niezgodnego z konstytucją prawa. Moje uwięzienie może stanowić niebezpieczny precedens polegający na kryminalizacji aktów społecznego nieposłuszeństwa podejmowanych w obronie uniwersalnych, humanistycznych wartości i konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej” – napisał Ikonowicz we wniosku. „Gazeta Wyborcza” przypomina, że kilka lat temu Trybunał Konstytucyjny uznał, że prawo pozwalające eksmitować bez zapewnienia dachu nad głową jest niezgodne z ustawą zasadniczą.

Poniżej publikujemy list do Bronisława Komorowskiego, podpisany m.in. przez członków Rady Honorowej „Nowego Obywatela”.

* * *

Szanowny Panie Prezydencie,
zwracamy się do Pana z apelem o skorzystanie z Pańskich konstytucyjnych prerogatyw i ułaskawienie Piotra Ikonowicza, któremu [na] 14 października 2013 r. wyznaczono termin rozpoczęcia odbywania kary aresztu.

Nasz niepokój budzi fakt, że po kontrowersyjnie prowadzonym procesie, wyłączeniu się jednego sędziego z orzekania i braku apelacji, po 13 latach od blokady eksmisji dwójki emerytów, jej organizator ma trafić do więzienia.

Bez względu na naszą osobistą ocenę całokształtu działalności publicznej Piotra Ikonowicza nie możemy zgodzić się z sytuacją, w której w III RP wysyła się do więzienia działaczy społecznych zaangażowanych w pomoc słabym i wykluczonym. Nie bez znaczenia jest fakt, że eksmisje na bruk zostały od tamtej pory uznane za sprzeczne z ustawą zasadniczą przez Trybunał Konstytucyjny. Blokada eksmisji na bruk, w związku z którą na Piotrze Ikonowiczu ciąży wyrok sądowy, była więc aktem obywatelskiego nieposłuszeństwa w imię obrony konstytucyjnych wartości.

Piotr Ikonowicz poznał już smak więzienia w trakcie internowania w stanie wojennym. To, że ma do niego trafić w wolnej Polsce, nie może spotkać się z obojętnością. Chcielibyśmy wierzyć, jako osoby znające wagę tych słów, że czasy, kiedy w Polsce działalność społeczna niosła ze sobą ryzyko więzienia, minęły bezpowrotnie.

Z wyrazami szacunku,

Ryszard Bugaj, Ewa Hołuszko, Danuta Kuroń, Barbara Labuda, Karol Modzelewski, Józef Pinior, Zbigniew i Zofia Romaszewscy

Dział
Aktualności
Wcześniej informowaliśmy o…

Przypomnijmy sobie, o co walczyli

Przypomnijmy sobie, o co walczyli

W dn. 17–18 października w Gdańsku odbędzie się konferencja naukowa „W kierunku społeczeństwa alternatywnego. Myśl społeczno-polityczna i działalność Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego 1983–1990”.

Program konferencji:

17 października 2013
9:30: Otwarcie konferencji

Sesja 1:  Wokół myśli społeczno-politycznej Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego

  • 10:00–10:20: Prof. Romuald Piekarski (Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego), Wybory etyczno-moralne uczestników RSA
  • 10:20–10:40: Dr Radosław Antonów (Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego), Myśl polityczna i prawna uczestników Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego
  • 10:40–11:00: Dr Przemysław Pluciński (Instytut Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza), Poglądy gospodarcze środowiska Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego. Przyczynek

11:00–11:20: PRZERWA

  • 11:20–11:40: Dr Juliusz Iwanicki (Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza), Religijność – moralność – obyczajowość w myśli uczestników Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego
  • 11:40–12:00: Grzegorz Tomczak (Poznań), Koncepcja oporu społecznego w myśli politycznej Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego
  • 12:00–12:20: Dominik Bień (Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego), Leszek Nowak a Ruch Społeczeństwa Alternatywnego. Wzajemne interakcje i inspiracje. Komunikat z badań

12:20–13:00: DYSKUSJA

Sesja 2: Wokół zbiorowego portretu uczestników Ruchu. Próba charakterystyki

  • 15:00–15:20: Dr Konrad Knoch (Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego/Europejskie Centrum Solidarności), Publicystyka „Homka” w latach 1983–1990
  • 15:20–15:40: Dr Agnieszka Kula (Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza), Język publikacji (prasa i ulotki) Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego
  • 15:40–16:00: Dr Monika Grzelka (Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza), O stylu „Homka”

16:00–16:20: PRZERWA

  • 16:20–16:40: Agnieszka Kaźmierczak (Instytut Kulturoznawstwa Uniwersytetu  Marii Curie Skłodowskiej), Zarys zbiorowego portretu psychologicznego autorów „Homka” w latach 1983–1990 
  • 16:40–17:00: Tomasz Borewicz (Instytut Kulturoznawstwa Uniwersytetu  Wrocławskiego), Polski anarchista jako trickster czasu PRL-u

17:00–18:00: DYSKUSJA

18 października 2013

Sesja 3. Miejsce RSA na mapie opozycji politycznej Trójmiasta i Polski

  • 9:00–9:20: Prof. Krzysztof Brzechczyn (Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Poznaniu/Instytut Filozofii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza), Działalność Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego w świetle dokumentów Służby Bezpieczeństwa (SOR Alternatywa)
  • 9:20–9:40: Dr Jarosław Wąsowicz (Archiwum Salezjańskie Inspektorii Pilskiej), Ruch Społeczeństwa Alternatywnego na tle młodzieżowych organizacji niezależnych w Trójmieście po stanie wojennym
  • 9:40–10:00: Prof. Marek Wierzbicki (Instytut Pamięci Narodowej, Oddział w Lublinie/Wydział Nauk Społecznych KUL), Ruch Społeczeństwa Alternatywnego na tle innych ugrupowań młodzieżowej opozycji politycznej w PRL lat osiemdziesiątych
  • 10:00–10:20: Andrzej Czyżewski, dr Tomasz Toborek (obaj Instytut Pamięci Narodowej, Oddział w Łodzi), Absurd absurdem zwyciężaj – Galeria Działań Maniakalnych w łódzkiej rzeczywistości schyłkowego PRL

10:20–11:00 DYSKUSJA
11:00–11:20 PRZERWA

  • 11:20–11:40: Przemysław Zwiernik (Instytut Pamięci Narodowej, Oddział w Poznaniu), Czy istniała grupa Ruch Społeczeństwa Alternatywnego w Poznaniu? Próba odpowiedzi w świetle dokumentów SB i relacji działaczy podziemia
  • 11:40–12:00: Dr Radosław Skrycki (Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Szczecińskiego), Działalność Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego i początki anarchizmu w Szczecinie 
  • 12:00–12:20: Michał Przyborowski (Szczecin), Ruch Społeczeństwa Alternatywnego w Warszawie i jego działalność

12:20–13:00: DYSKUSJA
14:30–16:30: Dyskusja panelowa: Ruch Społeczeństwa Alternatywnego we wspomnieniach uczestników

Miejsce obrad: Uniwersytet Gdański, Wydział Historyczny, ul. Wita Stwosza 55, Aula 1.43
Organizatorzy:
Europejskie Centrum Solidarności
Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej IPN w Poznaniu
Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej IPN w Gdańsku
Parlament Studentów Uniwersytetu Gdańskiego
Rada Doktorantów Uniwersytetu Gdańskiego
Region Gdański NSZZ „Solidarność”
Wydział Historyczny Uniwersytetu Gdańskiego
Partnerzy:
Fundacja Alumno
Naukowe Koło Historyków Uniwersytetu Gdańskiego
Teatr Wybrzeże
Dodatkowe informacje: kliknij tutaj.

Kończcie, wstydu oszczędźcie…

Kończcie, wstydu oszczędźcie…

Rząd obiecywał ekstrapieniądze na zakup podręczników dla niepełnosprawnych uczniów. Okazuje się jednak, że nic takiego nie będzie miało miejsca.

„Rzeczpospolita” pisze, że rząd zapowiedział pomoc dla dzieci słabowidzących, niedosłyszących oraz upośledzonych umysłowo. Resort edukacji miał im przyznać dopłaty w wysokości aż 770 zł, a jedyny warunek stanowił zakup książek przeznaczonych do kształcenia specjalnego, które zostały dopuszczone do użytku przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania. Problem w tym, że nie da się go spełnić: nie istnieje lista podręczników przeznaczonych dla uczniów upośledzonych w stopniu umiarkowanym i znacznym.

Rzecznik Ministerstwa Edukacji Narodowej bronił swojego chlebodawcy wskazując wykaz podręczników do kształcenia specjalnego. Jednak eksperci zaznaczają, że można je wykorzystywać jedynie do nauki uczniów z upośledzeniem w stopniu lekkim. Dla dzieci z większym stopniem niepełnosprawności książki z przywołanej listy są nieprzydatne.

Dziennik przypomina, że problem z podręcznikami dla uczniów upośledzonych pojawił się już w 2009 r., kiedy duet Katarzyna Hall-Krystyna Szumilas postanowił zreformować programy nauczania w polskich szkołach. W efekcie zmian nauczyciele do dziś sami przygotowują materiały do zajęć z uczniami upośledzonymi.

Ktoś tu nie lubi jawności

Ktoś tu nie lubi jawności

Dwa lata temu koalicja rządowa próbowała ograniczyć dostęp do informacji publicznej ze względu na „ochronę ważnego interesu gospodarczego państwa”. Teraz próbuje przemycić restrykcje pod pozorem „ochrony prywatności osoby fizycznej”.

„Nasz Dziennik” pisze, że sprawa wyszła na jaw w trakcie posiedzenia sejmowej Komisji ds. Administracji i Cyfryzacji. Posłowie rozpatrywali poprawkę zgłoszoną w drugim czytaniu projektu noweli ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przez dwa miesiące prace zawieszono ze względu na zdjęcie z porządku obrad, niedawno Sejm wrócił do drugiego czytania, ale z jedną poprawką, zaproponowaną przez rząd. Mówi ona, że „przepisów ustawy w zakresie przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium oraz jej udostępniania w tym repozytorium nie stosuje się do informacji publicznej zawierającej dane podlegające ograniczeniu ze względu na ochronę prywatności osoby fizycznej, gromadzonej oraz udostępnianej w rejestrach publicznych”.

Posłowie opozycji zwracają uwagę, że uchwalając ten przepis, bez podania konkretnych kryteriów, de facto wprowadzi się możliwość ograniczenia dostępu do informacji publicznej. Proponowane zmiany skrytykowali także uczestniczący w posiedzeniu komisji: Wojciech Wiewiórowski, generalny inspektor ochrony danych osobowych, oraz Wojciech Ulitko, zastępca dyrektora Departamentu Prawa Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości. Wiewiórowski oświadczył wręcz, że naruszają ona konstrukcję ustawy. – „Ustawa skonstruowana jest w ten sposób, że w art. 1 wyjaśnione jest, co jest informacją publiczną. W art. 5 wyjaśnione jest, jakie informacje publiczne podlegają ograniczeniu, jeżeli chodzi o ujawnienie ze względu na ochronę prywatności” – argumentował.

Co więcej, Bogdan Pękalski, główny specjalista w Departamencie Informatyzacji i Rejestrów Sądowych Ministerstwa Sprawiedliwości, zwrócił uwagę, że osoba, która jest zobowiązana prawem do ujawnienia informacji, musi w pewnym sensie zrezygnować ze swojej prywatności, a w szczególności dotyczy to właśnie jej danych osobowych. – „Musi je ujawnić. Czyli nie może się zasłaniać swoją prywatnością, skoro prawo nakłada na nią obowiązek ujawnienia w jawnym rejestrze jej danych osobowych. A w poprawce czytamy, że mają to być dane podlegające ograniczeniu z uwagi na prywatność” – tłumaczył sędzia.

Wojciech Ulitko nie potrafił wyjaśnić, skąd i dlaczego wzięła się kontrowersyjna poprawka. Przyznał też, że nie wiadomo, jak należałoby stosować wspomniany przepis np. w odniesieniu do Krajowego Rejestru Sądowego, gdzie jest mowa o przedsiębiorcach, ale również stowarzyszeniach, fundacjach i osobach prawnych. – „Czy mielibyśmy przekazywać częściowo te informacje? Naprawdę, proszę nas zrozumieć, nie wiedzielibyśmy, jak de facto realizować ten przepis w obecnym kształcie” – mówił Ulitko.

„Ostatecznie posłowie Platformy nie zarekomendowali kontrowersyjnej poprawki. Ale niedługo ustawa będzie głosowana w Sejmie. Jej ewentualne przyjęcie będzie oznaczało nie tylko, że rząd idzie w zaparte (…), ale też, że są informacje, które chce ukryć” – pisze gazeta.

Dziennik przypomina ponadto próby wprowadzenia możliwości ograniczenia dostępu do informacji publicznej ze względu na „ochronę ważnego interesu gospodarczego państwa”. Po protestach organizacji pozarządowych i biura legislacyjnego Sejmu przepis usunięto. Wrócił jednak w trakcie prac w Senacie i ostatecznie został przez koalicyjną większość przegłosowany. Trybunał Konstytucyjny uznał go za niezgodny z ustawą zasadniczą.

O obywatelskiej walce o dostęp do informacji publicznej pisaliśmy tutaj.