Niezabliźnione
(Artykuł dostępny tylko dla prenumeratorów)

Jesień 2016 |

Było kilka wyzwalaczy, sytuacji, które sprawiały, że chwytaliśmy się za głowy. Marta pewnego dnia wróciła do domu i opowiedziała mi historię, którą usłyszała podczas nagrywania Małgorzaty Tarasiewicz, gdańskiej działaczki ruchu Wolność i Pokój. To była opowieść o losach Sekcji Kobiet, która powstała w ramach struktur NSZZ „Solidarność” w początkach III RP. Przedstawicielki tej sekcji zabrały głos w sprawie przepychanej wówczas przez prawicę i Kościół ustawy antyaborcyjnej. Ich zdanie szło pod prąd oficjalnego stanowiska związku. Marian Krzaklewski, ówczesny szef „Solidarności”, doprowadził do tego, że Sekcja Kobiet została rozwiązana. Przyszedł 10 kwietnia 2010 r. i sprawa współpracy przy realizacji filmu została zawieszona. Wówczas wstrząsnęła nami krótka informacja na pasku jednej z telewizji, że w katastrofie zginęła również Anna Walentynowicz. Obok jej nazwiska zapisano: „osoba towarzysząca”. Uderzyło nas to. Mieliśmy wrażenie, że dla wielu ludzi to zupełnie anonimowa osoba. I że z czasem zostanie kompletnie zapomniana, wyrugowana z powszechnej historii.

Marta Dzido, Piotr Śliwowski

Marta Dzido (ur. 1981) – dokumentalistka, pisarka, montażystka. Autorka powieści „Ślad po mamie” (2002), „Małż” (2005), hipertekstu „Matrioszka” (2012) oraz tekstów drukowanych w antologiach „Wolałbym nie” (2009) i „Walka jest kobietą” (2013). Publikowała m.in. w „Lampie”, „Ha!arcie”, „Dużym Formacie”, „Przekroju”. Stypendystka programów: Homines Urbani, Młoda Polska, Wyszehradzkich Rezydencji Literackich oraz Ministra Kultury. Absolwentka PWSFTviT w Łodzi. Autorka zdjęć do filmu dokumentalnego „Podziemne państwo kobiet” (2009), montażystka filmów dokumentalnych „Komuna Otwock – 20 lat i koniec” (2009) oraz „Ustalenia, które zostały ustalone” (2015). Jako reżyserka i scenarzystka zrealizowała dokumenty: „Paktofonika – hip-hopowa podróż do przeszłości” (2009), „Downtown – miasto Downów” (2010), nagrodzony m.in. Hollywood Eagle Documentary Award, a także „Solidarność według kobiet” (2014), nagrodzony m.in. Beyond Borders – Krzysztof Kieślowski Award.

Piotr Śliwowski (ur. 1972) – dokumentalista, producent filmowy i telewizyjny. Studiował w ISNS UW. W trakcie kariery zawodowej pracował jako rekonstruktor znalezisk archeologicznych, ogrodnik, kucharz, streetworker, instruktor terapii uzależnień, kurator sądowy, sprzedawca w sklepie muzycznym, ankieter CBOS. Jako więzień 433 wziął udział w projekcie Artura Żmijewskiego „Powtórzenie”. W latach 2005–2012 reporter, autor audycji i wydawca programów na żywo; współtworzył TVP Kultura. Reżyser i producent filmów dokumentalnych: „Downtown – miasto Downów”, „Solidarność według kobiet”, „Paktofonika – hip-hopowa podróż do przeszłości”, pięcioodcinkowego cyklu „Kultura Niezależna w PRL” oraz reportaży, m.in. z Drohobycza, Adampola, Londynu, Jerozolimy i Stambułu zrealizowanych dla TVP Kultura. Ojciec 16-letniej córki.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>