Václav Bělohradský

Václav Bělohradský (ur. 1944) – czeski filozof, socjolog i publicysta. Absolwent Uniwersytetu Karola w Pradze. Od 1970 r. na emigracji we Włoszech. Podjął tam pracę akademicką jako profesor socjologii w Genui, a następnie socjologii polityki w Trieście, gdzie wykłada do dzisiaj. Autor wielu książek po czesku i włosku, w których rozwijał koncepcje związane z tzw. biocentryzmem (przeciwstawianym antropocentryzmowi), postulującym dystans do partykularno-ludzkiej perspektywy na sprawy społeczne i dowartościowanie szerzej rozumianego życia. W swoich pracach analizował także przemiany kulturowe i polityczne w Europie środkowo-wschodniej. Wieloletni współpracownik czeskich wydawnictw i czasopism emigracyjnych oraz dysydenckich. Sygnatariusz Karty 77. W latach 70. i 80. był ważnym intelektualnym punktem odniesienia dla czeskiego ruchu opozycyjnego, na jego koncepcje powoływał się m.in. Vaclav Havel. Po 1989 r. objął funkcję wizytującego profesora na Uniwersytecie Karola w latach 1991-1997. Stał się także ważnym komentatorem czeskiego życia politycznego, autorem licznych analiz i tekstów publicystycznych. Pisał m.in. dla dzienników „Lidové noviny” i „Právo”. W pierwszym okresie po upadku komunizmu opowiadał się za postępowym, proekologicznym liberalizmem, popierając zarazem centroprawicową ODS i jej przywódcę Vaclava Klausa, by stopniowo przejść na pozycje wyraziście lewicowe. W 2013 r. został odznaczony przez Prezydenta Republiki Czeskiej Medalem Za Zasługi.