Krytyka bardzo konstruktywna

Krytyka bardzo konstruktywna

Partnerzy społeczni krytykują projekt ustawy o dodatkowym ubezpieczeniu zdrowotnym.

9 czerwca odbyło się wspólne posiedzenie trzech Zespołów problemowych Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych (ds. ubezpieczeń społecznych, ds. polityki gospodarczej i rynku pracy, ds. usług publicznych).

Przedmiotem posiedzenia była dyskusja dotycząca projektu ustawy o dodatkowym ubezpieczeniu zdrowotnym. Na pytania strony społecznej odpowiadał dyrektor departamentu ubezpieczeń społecznych Ministerstwa Zdrowia. Okazało się, że ulgi podatkowe ujęte w projekcie nie mogą być zastosowane z uwagi na stanowisko Ministra Finansów i zalecenia Unii Europejskiej.

Partnerzy społeczni Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych opracowali wspólne stanowisko dotyczące rządowego projektu ustawy o dodatkowym ubezpieczeniu zdrowotnym. Czytamy w nim:

„Partnerzy społeczni od dawna oczekują spójnej i systemowej koncepcji regulującej dodatkowe ubezpieczenia zdrowotne w Polsce. Jednak przedstawiony projekt ustawy budzi wiele zastrzeżeń natury systemowej i obarczony jest licznymi błędami, które uniemożliwiają dalsze prace nad tym aktem prawnym. Projekt ustawy nie realizuje także żadnego z założonych celów, a jego treść budzi poważne zastrzeżenia co do zgodności z Konstytucją RP.

Zdaniem partnerów społecznych ustawa przyjęta w takim kształcie zdezorganizuje dobrze funkcjonujący w Polsce system służby medycyny pracy oraz wypaczy sens istnienia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Mimo większości negatywnych stanowisk partnerów społecznych przesłanych do Ministerstwa Zdrowia w trakcie konsultacji społecznych, zgłoszone uwagi nie zostały uwzględnione ani wyjaśnione. Zastrzeżenia nasze podzieliło także wiele innych resortów oraz urzędów centralnych w trakcie konsultacji międzyresortowych.

Stanowczo sprzeciwiamy się tworzeniu prawa stanowionego dla partykularnych interesów jednej grupy przedsiębiorstw. Protestujemy przeciwko nierównemu traktowaniu sektorów oraz nieuzasadnionemu faworyzowaniu produktów firm ubezpieczeniowych poprzez ulgi podatkowe, wyłączny dostęp do środków funduszu socjalnego lub niedopuszczalną interpretację definicji ryzyka ubezpieczeniowego rozciągającą je na medycynę pracy.

Nasze ogromne zdziwienie budzi fakt korzystania przez Ministerstwo Zdrowia z pomocy firm ubezpieczeniowych w przygotowywaniu prawa mającego na celu eliminację konkurencyjnego sektora oferującego abonamenty medyczne. Należy podkreślić, że ich rozwój wynikał z potrzeby rynku i z niewydolności systemu publicznego.

Uważamy, że dotychczasowe działania Ministerstwa Zdrowia, wpierające projekt korzystny tylko dla członków Polskiej Izby Ubezpieczeń, doprowadzą do nieuzasadnionej konfrontacji przedsiębiorców. Partnerzy społeczni wnoszą o natychmiastowe zatrzymanie prac nad tym projektem ustawy i jego odrzucenie w całości oraz rozpoczęcie rzetelnej dyskusji nad nowym aktem prawnym z udziałem wszystkich, a nie wybranych stron”.

Pod oświadczeniem podpisały się następujące organizacje: Pracodawcy RP, BCC, Związek Rzemiosła Polskiego, OPZZ, NSZZ „Solidarność” i Forum ZZ. Pod oświadczeniem nie podpisała się Konfederacja Pracodawców Prywatnych „Lewiatan”, zainteresowana prywatnymi ubezpieczeniami.

Dział
Aktualności
Wcześniej informowaliśmy o…

Tezy miejskie na drzwiach ratuszy!

Tezy miejskie na drzwiach ratuszy!

W środę, 29 czerwca 2011 r., o godz. 12.00, w Gdańsku, Sopocie, Rumi, Poznaniu, Łodzi, Warszawie i Wrocławiu uczestnicy „Kongresu Ruchów Miejskich” symbolicznie przybiją na drzwiach miejskich ratuszy opracowane przez siebie „Tezy o Mieście”.

W Łodzi przybicie tez odbędzie się w Pasażu Schillera.

Będzie to zaproszenie dla prezydentów, burmistrzów i radnych miast do współpracy przy reformowaniu miejskiej polityki i realizacji idei prawa do miasta, czyli prawa do decydowania o tym, jak miasto ma wyglądać, czemu ma służyć i jak ma funkcjonować.

Dzięki staraniom stowarzyszeniu „My-Poznianiacy” i ponad 50 innym organizacjom działającym na rzecz zwiększenia udziału mieszkańców w decydowaniu o kierunkach rozwoju ich miast w czerwcu 2011 r. uchwalone zostały tezy o mieście. Jest to nasz wspólny apel o podjęcie merytorycznej debaty na temat problemów polskich miast skierowany zarówno do władz miejskich, jak i mieszkańców.

Zapraszamy do wspólnego działania wszystkich, którzy podzielają naszą troskę o miasta i chcą urzeczywistnienia idei miasta, które będzie rozwijać się w oparciu o mądrą politykę, w sposób zrównoważony i sprawiedliwy, przeciwdziałający wykluczeniom i umożliwiający mieszkańcom aktywny udział w lokalnej polityce do poparcia naszych tez i udziału w naszym wydarzeniu. Zapraszamy przede wszystkim mieszkańców, przedstawicieli organizacji pozarządowych, instytucji kultury, twórców i animatorów przestrzeni publicznej oraz media.

Więcej informacji: www.kongresmiejski.pl

___

„Tezy o Mieście” zamieściliśmy tutaj.

Przypominamy, że w bieżącym numerze „Nowego Obywatela” (nr 2/2011) opublikowaliśmy artykuł Marcina Mutha poświęcony działalności Stowarzyszenia My-Poznaniacy (współorganizatora Kongresu), „My-Pyrrusowie, czyli fiasko demokracji lokalnej”.

Wszyscy artyści to hipokryci?

Wszyscy artyści to hipokryci?

Znany z troski o Trzeci Świat rockowy zespół U2 unika płacenia podatków w dotkniętej kryzysem Irlandii. Na festiwalu w Glastonbury lidera U2 przywitało kilkadziesiąt tysięcy fanów i hasła: „Bono, zapłać!”.

Jak informuje portal „Gazeta.pl” protest zainicjowała brytyjska organizacja Art Uncut, specjalizująca się m.in. w ochronie budżetu kultury przed cięciami podatkowymi.

Nad kilkudziesięciotysięcznym tłumem w Glastonbury wyrósł ogromny dmuchany balon z napisem „U pay tax 2?”. Art Uncut twierdzi, że znany zespół rockowy unika płacenia podatków w rodzimej Irlandii. Od czasu, gdy zniesiono tam przywileje dla artystów, U2 postanowiło przenieść swoją działalność do Holandii.

Irlandia zmaga się dziś z kryzysem gospodarczym. Według organizatorów happeningu kwoty jakimi operuje zespół, oraz możliwe podatki od nich płacone mogą mieć znaczny wpływ na gospodarkę kraju. Szef festiwalu Michael Eavis twierdzi natomiast, że protest był niesprawiedliwy, bo, jak podkreśla, zespół regularnie przekazuje pieniądze na cele charytatywne.

Skoro Bono prowadzi publiczną kampanię przeciwko nędzy, powinien się przejąć kryzysem we własnym kraju, który wpędził w biedę tysiące jego rodaków – mówił w rozmowie z prasą jeden z aktywistów Art Uncut.

Zdaniem „Timesa” członkowie U2 są najlepiej zarabiającymi muzykami na świecie. Ich łączny majątek wycenia się na 455 milionów funtów. Zeszłoroczną trasę koncertową zespołu obejrzało około 3 mln osób, zarobili na niej przeszło pół milarda dolarów. Do tego trzeba doliczyć pieniądze z płyt, pamiątek, praw autorskich – łącznie ok. 6 mln funtów rocznie.

Menedżer zespołu U2 Paul McGuinness, komentując protest, stwierdził, że zespół jest międzynarodową organizacją i płaci podatki w wielu miejscach na całym świecie.

Warto odnotować, że PR-owsko dobrze widziana troska o Trzeci Świat jest nierzadko wygodnym pretekstem, by nie zauważać bolesnych problemów na własnym podwórku i nie brać ich na własne barki.

___

Na zbliżony temat czytaj także wywiad z prof. Włodzimierzem Bojarskim „W liberalnej sieci” (nr 1/2011).

Polak – juczny osioł

Polak – juczny osioł

Blisko 60% pracowników „dobrowolnie” i bezpłatnie wykonuje zadania, które nie należą do ich służbowych obowiązków – informuje CBOS.

„5 na 10 badanych przyznaje, że rezygnuje z przerw przysługujących w czasie pracy, a co trzeci że pracował w domu bez dodatkowego wynagrodzenia. 24% pracowników brało nadgodziny, przy czym częściej decydowały się na nie kobiety niż mężczyźni oraz osoby z niewielkim stażem pracy. Za darmo pracują praktykanci i stażyści, którzy często wykonują więcej obowiązków niż etatowi pracownicy. Niestety wielu z nich boleśnie się rozczarowuje, gdy dochodzi do wniosku, że szef potraktował ich jak tanią siłę roboczą” – podaje Wirtualna Polska.

Więcej pracują osoby, które boją się zwolnienia, takie, które chcą udowodnić, że są świetnymi pracownikami. Na przykład matki, które wracają po dłuższej przerwie do pracy. One też często zabierają pracę do domu. Kłopot w tym, że w wielu firmach w ogóle nie istnieje taki termin jak „zapłata za pracę w nadgodzinach”. Szefowie wymagają, by jakieś zadanie zostało zrealizowane, ale nie interesuje ich ile czasu trzeba na nie przeznaczyć. Inspektorzy pracy bardzo często stwierdzają naruszenia czasu pracy w firmach. Trudno jest też dochodzić praw związanych z czasem pracy, gdy pracownik nie ma umowy o pracę i pracuję w oparciu o umowę cywilnoprawną. Wówczas jest rozliczany wyłącznie z efektów a nie tego, ile czasu przeznaczył na pracę – stwierdza Grażyna Orłowska, prawnik, specjalista od prawa pracy.

W Wielkiej Brytanii 12% pracowników spędza w pracy dodatkowe pięć godzin w tygodniu, za które nie dostaje wynagrodzenia. Prawie połowa zabiera swoją pracę na weekendy do domu. W efekcie, Brytyjczycy spędzają prawie 900 milionów godzin rocznie wykonując pracę, za którą nie dostają wynagrodzenia. Zdaniem socjologów wielu pracowników „uprawia” już tzw. pracę permanentną.

Styl pracy coraz częściej jest taki, że trudno oddzielić sprawy zawodowe od prywatnych. Niektóre obowiązki wykonujemy w domu, czasem po prostu w domu pracujemy. Technika sprzyja pracy permanentnej, w każdej chwili może zadzwonić do nas szef i kazać coś zrobić. Sprawy zawodowe, interesy załatwia się często w weekendy, a nawet przy kolacji. Takie mamy czasy. Łatwo wpaść w pracoholizm, łatwo cierpieć z powodu chronicznego zmęczenia – mówi Janusz Warszawski, socjolog, psycholog biznesu.

Nierzadko pracodawcy nie wypłacają pensji na czas. Dwa lata temu co trzeci pracodawca, kontrolowany przez Państwową Inspekcję Pracy, miał z tym problem. Z danych PIP wynika, że 2010 r. nie był pod tym względem lepszy. Podczas kontroli w 2009 r. inspektorzy wykryli 72 tys. przypadków niepłaconych pensji, tj. o prawie 10 tys. więcej niż rok wcześniej. Niektóre firmy nie wypłacały wynagrodzeń w ogóle. Łączna wartość zaległości osiągnęła 144 mln zł, wobec 100 mln w 2008 r. PIP otrzymuje coraz więcej sygnałów o zatrudnianiu na próbę bez wynagrodzenia. Proceder ułatwiają istniejące przepisy.