„Dobre zakupy” – baza danych on-line

„Dobre zakupy” – baza danych on-line

Polska Zielona Sieć oddaje do użytku konsumentów „Dobre zakupy” – pierwsze w Polsce tego typu narzędzie, które pomoże im wybrać produkty przyjaznych środowisku i odpowiedzialnych społecznie marek.

„Dobre zakupy” to baza danych on-line, w której można znaleźć informacje o firmach, wytwarzających swoje produkty z ekologicznych albo recyklingowych materiałów, stosują przyjazne środowisku sposoby produkcji, działają w myśl zasad Sprawiedliwego Handlu, dają pracę osobom zagrożonym wykluczeniem, wspierają krajową gospodarkę albo podejmują inne działania przyczyniające się do zrównoważonego rozwoju.

Konsumenci zwracają coraz większą uwagę na to, czy kupowane przez nich produkty nie przyczyniają się do niszczenia środowiska albo wyzyskiwania ludzi zatrudnionych przy produkcji. Firmy coraz wyraźniej widzą, że warto traktować poważnie społeczną odpowiedzialność biznesu. Jako organizacja ekologiczna, która od lat zajmuje się odpowiedzialną konsumpcją i zrównoważonym rozwojem, Polska Zielona Sieć chce pomagać zarówno tym pierwszym, jak i tym drugim w podejmowaniu właściwych decyzji.

– Pomysł stworzenia przewodnika zawierającego bazę odpowiedzialnych społecznie i środowiskowo marek obecnych na polskim rynku zrodził się dość dawno i był odpowiedzią na potrzeby konsumentów, którzy ciągle zadają nam pytania o konkretne produkty, które możemy im polecić jako ekologiczne i etyczne. Jego realizacja zajęła jednak sporo czasu, bo chcieliśmy żeby przewodnik był najbardziej rzetelny i przejrzysty dla konsumentów, jak to możliwe. Mamy nadzieję, że będzie przydatny konsumentom, a także że same marki docenią dzięki niemu potencjał odpowiedzialnej i transparentnej działalności – mówi Maria Huma z Polskiej Zielonej Sieci.

Obecnie baza danych obejmuje marki odzieżowe i zabawkarskie, ale będzie stopniowo rozszerzana na inne dziedziny dóbr konsumenckich, takie jak żywność, środki czystości, papier, artykuły drewniane, elektronikę itd.

Spotkanie dla prasy:
25 sierpnia 2011 r., godz. 14.00
Centrum Prasowe „Foksal”, ul. Foksal 3/5, Warszawa

Dział
Aktualności
Wcześniej informowaliśmy o…

Dłuższa droga do Temidy

Dłuższa droga do Temidy

W kwietniu w 74 sądach rejonowych w całym kraju przestały funkcjonować wydziały pracy. Mieszkańcy wielu powiatów muszą obecnie pokonywać dziesiątki kilometrów, by załatwić sądowe sprawy.

Petenci z powiatu wadowickiego w sprawach pracowniczych muszą dojechać do Krakowa, zaś z olkuskiego i oświęcimskiego do Chrzanowa, informuje „Dziennik Polski”. Mieszkaniec okolic Oświęcimia nie załatwi też w swoim sądzie spraw gospodarczych, bo te rozpatruje już sąd w Krakowie.

W naszym sądzie od kilku lat jest mniej spraw pracowniczych. Miesięcznie wpływało ich około 20-30. Stąd znaleźliśmy się na liście sądów, w których zlikwidowano te wydziały. Uważam jednak, że przenoszenie spraw poza nasz powiat nie jest najlepszym rozwiązaniem. Były inne. Choćby pozostawienie spraw pracowniczych już nie wydziałowi, a jednemu sędziemu. A dziś jest tak, że mieszkańcy mają zamęt w głowie – mówi sędzia Urszula Piekara, prezes Sądu Rejonowego w Oświęcimiu.

Reforma sprawiła, że mieszkańcy mniejszych miejscowości muszą pokonywać dziesiątki kilometrów, aby dochodzić swych praw. Duże odległości spowodowały wzrost kosztów dojazdu ponoszonych przez pracowników, jak i ich reprezentantów, co w przypadku niskich zarobków ma kluczowe znaczenie – mówi „DP” poseł Marek Polak z Andrychowa.

Skierował w tej sprawie interpelację do ministra sprawiedliwości. W odpowiedzi podsekretarz stanu Grzegorz Wałejko napisał, że likwidację wydziałów pracy przeprowadzono w ramach „racjonalizacji struktury organizacyjnej sądownictwa powszechnego”.

Sędzia Waldemar Żurek z Krajowej Rady Sądownictwa zwraca uwagę, że sąd to nie firma, która ma przynosić zyski. – Obywatel ma mieć realny, a nie iluzoryczny dostęp do sądu. Po zmianach zdarzają się przypadki, że w sprawach gospodarczych obywatele muszą pokonywać nawet do 200 km w obie strony. Może się więc zdarzyć, że ze względu na odległość niektórzy zrezygnują z dochodzenia swoich praw – mówi. – Nieuniknione są więc pielgrzymki polityków i samorządowców do ministerstwa sprawiedliwości, którzy chcą przekonać resort o konieczności pozostawienia wydziałów sądowych na swoim terenie. Ci mocniejsi może coś wskórają – dodaje sędzia.

Ministerstwo planuje też likwidację sądów rodzinnych.

…i sprawiedliwość dla rodzin wielodzietnych

…i sprawiedliwość dla rodzin wielodzietnych

Trybunał Konstytucyjny sprawdzi, czy rodzic samotnie wychowujący więcej niż dwoje dzieci powinien otrzymywać wyższe świadczenie rodzinne z tego tytułu.

„Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich, wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności z konstytucją zasad przyznawania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka”, informuje „Dziennik Gazeta Prawna”.

Zdaniem rzecznik obecne przepisy naruszają zasady równości wobec prawa oraz szczególnej pomocy państwa dla rodzin wielodzietnych i niepełnych zawarte w art. 32 i 71 konstytucji. Ponieważ rodzic wychowujący zarówno dwoje dzieci, jak i troje i więcej otrzyma świadczenia w takiej samej wysokości. Będzie to 340 zł lub 500 zł, jeżeli dzieci są niepełnosprawne.

W praktyce oznacza to, że dodatek może być przyznany tylko dla dwojga dzieci. A przecież samotne wychowywanie trzeciego i następnego dziecka powoduje, że sytuacja materialna tych osób jest bez wątpienia trudniejsza.

Jak podkreśla RPO, takie rozwiązanie limituje pomoc państwa, nie wspierając finansowo w odpowiedni sposób rodzica w utrzymaniu każdego wychowywanego dziecka.

Spojrzeć rządowi na ręce

Spojrzeć rządowi na ręce

Błędne przepisy uniemożliwiają przynależność do związków zawodowych nawet kilku milionom Polaków – alarmuje “Solidarność”. Międzynarodowa Organizacja Pracy rozpatrzy skargę związku na rząd RP w sprawie ograniczania prawa do zrzeszania się. Skarga do MOP została przesłana pod koniec lipca.

Zdaniem „S” stosowane w Polsce prawo ogranicza możliwość zrzeszania się w związki zawodowe, ponieważ mogą z nich korzystać tylko wybrane kategorie osób, t.j. pracownicy, członkowie rolniczych spółdzielni, produkcyjnych, osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej, chałupnicy, emeryci, renciści, osoby bezrobotne, osoby skierowane do zakładów w celu odbycia służby zastępczej i funkcjonariusze. MOP zaleca, aby wszystkie osoby pracujące zawodowo bez jakiegokolwiek rozróżnienia miały prawo tworzyć i przystępować do organizacji związkowych. Nie można określać kryteriów korzystania z tego prawa, uzależniać go od istnienia stosunku pracy, który często nie istnieje, np. gdy dotyczy to pracowników rolnych, samozatrudnionych, czy wykonujących wolne zawody.

Problem w tym, że w polskim języku prawnym termin „pracownik” ma określoną w Kodeksie pracy, definicję. Mówi ona, że pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Definicja ta, jako definicja legalna o charakterze systemowym, znajduje zastosowanie do wszystkich norm indywidualnego i zbiorowego prawa pracy. Tym samym prawa do organizowania pozbawieni są pracownicy zatrudnieni na umowy zlecenia, umowy o dzieło czy samozatrudnieni. – Zakres podmiotowy prawa do zrzeszania się jest ograniczony tylko do niektórych kategorii osób wykonujących pracę zarobkową. Ten wybór ma charakter arbitralny i nie odzwierciedla rzeczywistej sytuacji na krajowym rynku pracy, gdzie osoby zatrudnione na podstawie umów prawa cywilnego oraz samozatrudnieni stanowią znaczny odsetek siły roboczej – mówi Ewa Podgórska-Rakiel, specjalista Zespołu Prawnego Komisji Krajowej NSZZ „S”.

Tymczasem objęcie prawem do zrzeszania się szerszej grupy osób byłoby nie tylko uzasadnione ze względu na konwencję MOP, ale także możliwe z perspektywy polskiego systemu prawnego. W tych przypadkach, gdzie ustawodawca uznał za konieczne odstąpienie od kodeksowej definicji pracownika i nadanie temu terminowi szerszego zakresu, uczynił to poprzez wprowadzenie odpowiedniej definicji w danym akcie prawnym np. w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. – Nie ma przeszkód, aby katalog uprawnionych do tworzenia czy wstępowania do związków zawodowych mógłby zostać poszerzony lub mieć charakter otwarty – dodaje Podgórska-Rakiel.

Rozpatrywanie skargi przez Międzynarodową Organizację Pracy może potrwać kilka miesięcy, nawet rok. Jeśli MOP uzna ją za zasadną, wezwie polski rząd do zmiany przepisów. Zmiana będzie obligatoryjna, bo Polska jest członkiem Międzynarodowej Organizacji Pracy.

NSZZ „Solidarność” kilkakrotnie korzystał z prawa skargi do MOP. Tak było choćby w 1994 roku, kiedy związek oskarżał rząd polski o niezwrócenie majątku zagarniętego „Solidarności” w stanie wojennym i pozostawienie go w gestii OPZZ. Według związku fakt ten stanowił jawne naruszenie konwencji o wolności związkowej. Po rozpatrzeniu zażalenia przez Komitet, MOP uznała w 1995 r. skargę za uzasadnioną i napomniała rząd polski, aby ostatecznie i sprawiedliwie rozwiązał kwestię majątku, w której NSZZ „Solidarność” była stroną pokrzywdzoną.

___

Źródło tutaj.