W imię Chrystusa przeciwko „chwilówkom”

W imię Chrystusa przeciwko „chwilówkom”

Kościół anglikański wydał wojnę największej firmie lichwiarskiej na Wyspach, m.in. wspierając ruch stowarzyszeń kredytowych.

Informacyjna Agencja Radiowa podała, że arcybiskup Canterbury Justin Welby wziął na cel firmę Wonga, która udziela najuboższym Brytyjczykom pożyczek na 1 procent dziennie. Spotkał się z jej dyrektorem i wyjaśnił mu, że uważa jego korporację za lichwiarską i że zniszczy ją przy pomocy konkurencji. Kościół anglikański założył w tym roku własną kasę pożyczkową dla kleru, a teraz – na bazie zdobytych doświadczeń – będzie wspierał ruch towarzystw kredytowych dla szerszej publiczności, m.in. udzielając im lokali w budynkach parafialnych oraz fachowego doradztwa. Sam arcybiskup posiada sporo doświadczenia biznesowego, gdyż przez 11 lat pracował w firmach naftowych, w tym jako dyrektor finansowy.

Wonga nie jest jedyną firmą na rynku tzw. chwilówek, wartym w Wielkiej Brytanii 2 mld funtów rocznie. Skumulowane odsetki od takich pożyczek wynoszą nieraz do 2 tys. procent rocznie. Po wybuchu kryzysu finansowego na ulicach brytyjskich miast pojawiły się liczne kantory, w których można „od ręki” uzyskać takie pożyczki na poczet miesięcznej pensji czy wypłaty zasiłku. Po niedawnym dochodzeniu rząd Camerona zapowiedział ich silniejszą regulację.

Zobacz także tutaj oraz tutaj.

Dział
Aktualności
Wcześniej informowaliśmy o…

NIK o pracownikach samorządowych

NIK o pracownikach samorządowych

Samorządy zbyt często zatrudniają urzędników w drodze awansu wewnętrznego ze stanowisk nieurzędniczych. Tymczasem Ustawa o pracownikach samorządowych kładzie nacisk na równe szanse dla kandydatów ubiegających się o pracę. Kontrola NIK wykazała jednak, że spośród czterech tys. urzędników zatrudnionych w skontrolowanych samorządach tylko połowa została przyjęta w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.

Samorządy nie stosują odpowiednio przepisów Ustawy o pracownikach samorządowych. Powinny zatrudniać urzędników głównie w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Tymczasem wolne stanowiska obsadzane są często w drodze awansu wewnętrznego (ze stanowisk pomocniczych i obsługi). NIK przyjrzała się bliżej 45 urzędom samorządowym na szczeblu powiatu, gminy i województwa. W latach 2010-2012 obsadzono w nich ponad cztery tysiące stanowisk urzędniczych [1] – w tym aż dwa tysiące z pominięciem otwartego i konkurencyjnego naboru. Co więcej, część z zatrudnionych w ten sposób osób, dzięki przychylnej interpretacji przepisów Ustawy o pracownikach samorządowych, nie była kierowana do odbycia służby przygotowawczej. NIK wskazuje, że takie postępowanie jest sprzeczne z duchem Ustawy, która nakazuje zapewnienie równych szans przy staraniu się o pracę.

Kontrolerzy stwierdzili także, że w 17 urzędach (38 proc.) część pracowników nie była poddawana obowiązkowej ocenie okresowej. W połowie urzędów robiono to zbyt rzadko lub według nieodpowiednich kryteriów. W jednym przypadku oceny dokonano dopiero w lipcu 2012 roku, czyli trzy lata po wejściu w życie Ustawy o pracownikach samorządowych.

Kontrola NIK potwierdziła, że samorządy powszechnie egzekwują już od pracowników oświadczenia majątkowe oraz oświadczenia o prowadzeniu działalności gospodarczej. Zaledwie w pięciu urzędach wystąpiły problemy z dochowaniem terminów ich składania. W jednym urzędzie wystąpiła sytuacja konfliktu interesów (trzej urzędnicy wykonali dodatkowe zajęcia poza pracą, które mogły kolidować z ich obowiązkami służbowymi).

Badania ankietowe przeprowadzone wśród 414 klientów skontrolowanych urzędów samorządowych wykazały, że interesanci są zadowoleni z ich pracy. 61 proc. respondentów uważa, że urzędnicy mają wystarczające kwalifikacje, by zajmować się ich sprawami. Aż 90 proc. wysoko lub zadowalająco oceniło ich fachowość.

[1] Stan zatrudnienia w skontrolowanych samorządach w tym czasie realnie zwiększył się z 14,6 tys. do 15,2 tys. urzędników samorządowych.

NIK o pracownikach samorządowych – informacje szczegółowe (plik PDF)
_____

Przedruk za stroną Najwyższej Izby Kontroli

Działaliśmy w czerwcu

Działaliśmy w czerwcu

Oprócz naszej głównej działalności, czyli tworzenia czasopisma oraz portalu „Nowy Obywatel”, „nasi ludzie” byli aktywni także na innych frontach. Oto prezentacja tego, co redaktorzy „Nowego Obywatela” i członkowie Stowarzyszenia „Obywatele Obywatelom” robili w czerwcu 2013 r.

Rafał Bakalarczyk udzielił wywiadu „Dziennikowi Trybuna”, poświęconego wyrównywaniu dostępu do edukacji na poziomie wyższym, a ponadto na tych samych łamach opublikował artykuły o opiece nad osobami starszymi i o proteście rodzin osób niepełnosprawnych, jaki miał miejsce 4 czerwca. Następstwem protestu było spotkanie delegacji rodzin osób niepełnosprawnych w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej, w którym Rafał również brał udział. Rafał opublikował ponadto na portalu czasopisma „Kontakt” tekst pt. „Dzień Matki upośledzonego dziecka”, oraz miał wystąpienia podczas Tygodnia Równości w panelu „Dostęp do służby zdrowia” i w kolejnych debatach wokół książki „Socjaldemokratyczna polityka społeczna”, której jest współautorem (Szczecin, 4 czerwca; Lublin, 17 czerwca).

Mateusz Batelt brał udział w akcji zbierania podpisów pod wnioskiem o zorganizowanie referendum ws. odwołania prezydent Warszawy, Hanny Gronkiewicz-Waltz – akcja ta jest animowana przez zaprzyjaźnioną z nami inicjatywę Warszawa Społeczna. W dniach 24-25 czerwca wziął udział w pierwszym Europejskim Szczycie Obywateli (European Citizens’ Summit) w Brukseli.

Maciej Kronenberg 22 czerwca, w rocznicę socjalno-niepodległościowego zrywu łódzkich robotników i uczniów z 1905 r., zorganizował i poprowadził spacer śladami tamtego buntu. Na trasie znalazły się m.in. miejsca, gdzie stały barykady czy te, gdzie fabrykanci obradowali na temat ustępstw wobec robotników. Można było dowiedzieć się, jakie były przyczyny i skutki rewolucji dla Łodzi i jej mieszkańców oraz dla sytuacji w kraju.

Konrad Malec 5 czerwca zrealizował audycję poświęconą szkodliwym skutkom Otwartych Funduszy Emerytalnych. Gośćmi „Głosu Obywatela” byli profesorowie Leokadia OręziakRyszard Bugaj, a zapis programu można odsłuchać tutaj. Z kolei 18 czerwca Konrad komentował bieżące wydarzenia polityczne w TV Republika. Członek zespołu „Nowego Obywatela” mówił m.in. o niedostatkach polskiej demokracji i piętnował działania politykierskie, które wypierają rzeczywistą politykę, czyli próby rozwiązywania problemów społecznych.

Cezary Miżejewski 4 czerwca w Bielsku-Białej uczestniczył w spotkaniu dotyczącym rozwoju spółdzielczości socjalnej; 6-7 czerwca w Gorzowie Wielkopolskim i w Zielonej Górze uczestniczył i prowadził panel w ramach dorocznych Targów Aktywnych Form Pomocy na 10-lecie ustawy o zatrudnieniu socjalnym, organizowanych przez Centrum Integracji Społecznej w Gorzowie Wlkp.; 11 czerwca uczestniczył w posiedzeniu grupy finansowej Zespołu ds. rozwiązań systemowych w zakresie ekonomii społecznej; 12 czerwca przewodniczył obradom zespołu ds. programów i funduszy Rady Działalności Pożytku Publicznego, m.in. przygotowując stanowisko Rady wobec postępowania wojewody małopolskiego Jerzego Millera w sprawie przedsiębiorstwa społecznego Cogito w Krakowie.

W dniach 17-18 czerwca Cezary uczestniczył i prowadził zajęcia na szkoleniu liderów Ogólnopolskiego Związku Rewizyjnego Spółdzielni Socjalnych w Warszawie; 19 czerwca uczestniczył w posiedzeniu zarządu Wspólnoty Roboczej Związku Organizacji Socjalnych WRZOS; 27 czerwca przewodniczył grupie strategicznej Zespołu ds. rozwiązań systemowych w zakresie ekonomii społecznej, a następnie zespołowi doraźnemu Rady Działalności Pożytku Publicznego ds. wolontariatu długoterminowego; 28 czerwca ponownie uczestniczył w spotkaniu grupy finansowej Zespołu ds. rozwiązań systemowych w zakresie ekonomii społecznej. Dodatkowo, w czerwcu w „Problemach Polityki Społecznej” ukazał się tekst Cezarego pt. „Przemiany prawa spółdzielczości socjalnej w Polsce” – można go przeczytać klikając tutaj.

Nasz stały współpracownik Krzysztof Mroczkowski zadebiutował, jako przedstawiciel „Nowego Obywatela”, w roli komentatora TV Republika. Uczestnicząc w rozmowie na temat polityki gospodarczej, która odbyła się podczas programu „Podsumowanie gospodarcze tygodnia”, ekonomista rozpoczął regularne pojawianie się w tej audycji.

1 czerwca redaktor naczelny „Nowego Obywatela”, Remigiusz Okraska, wziął udział w debacie w Krakowie w ramach spotkania integracyjnego publicystów i czytelników portalu Nowe Peryferie. Punktem wyjścia do dyskusji, moderowanej przez dr. Krzysztofa PosłajkęMarcelego Sommera, było hasło „Czy lewica potrzebuje państwa narodowego?”, a oprócz Remigiusza Okraski odpowiedzi na nie szukali Aleksandra Bilewicz („Nowe Peryferie”) oraz Piotr Graczyk („Kronos”, UJ).

7 czerwca Małgorzata Ołdak wzięła udział w seminarium w Brukseli, zorganizowanym przez REVES (Europejska Sieć Miast i Regionów dla Ekonomii Społecznej) i poświęconym wzorcowym przykładom partnerstwa między władzami samorządowymi a przedsiębiorstwami społecznymi (członkini naszego stowarzyszenia reprezentowała Spółdzielnię Socjalną OPOKA w Kluczach). 11 czerwca wzięła udział w posiedzeniu Komisji Rewizyjnej Krajowej Rady Spółdzielczej, dzień później – Komisji Spółdzielczości Pracy KRS, 18 czerwca w pracach Komisji Samorządu Spółdzielczego i Promocji KRS, zaś 26 czerwca w Zgromadzeniu Ogólnym Rady połączonym z obchodami Międzynarodowego Dnia Spółdzielczości. Ponadto w czerwcu w „Problemach Polityki Społecznej” nasza koleżanka opublikowała napisany wspólnie z Albertem Izdebskim artykuł zatytułowany „Spółdzielczość socjalna w Polsce w świetle wyników badania »Monitoring Spółdzielni Socjalnych 2010«” (można go przeczytać tutaj).

Bartosz Oszczepalski w czerwcu brał udział w manifestacji Polskiego Związku Działkowców pod Urzędem Wojewódzkim w Kielcach. Użytkownicy ogródków demonstrowali przeciwko zmianom w prawie proponowanym przez rząd, które grożą przejęciem działek przez deweloperów. Ponadto Bartek napisał kilka tekstów o tematyce społecznej, które ukazały się w lokalnym miesięczniku „Extra Gmina”, m.in. o wspomnianym proteście działkowców oraz stanie służby zdrowia w podkieleckiej gminie Sitkówka-Nowiny.

W czerwcu w ramach „Biblioteki Spółdzielczości Socjalnej” ukazał się przygotowany przez Michała Sobczyka poradnik zatytułowany „Budowanie demokracji w spółdzielniach”. Publikacja poświęcona jest temu, dlaczego warto demokratyzować przedsiębiorstwa społeczne i w jaki sposób można to robić. Chociaż powstała z myślą o spółdzielniach, a zwłaszcza o coraz bardziej popularnych w Polsce spółdzielniach socjalnych, inne organizacje społeczne też znajdą w niej coś dla siebie. Zachęcamy do pobierania, czytania i rozpowszechniania broszury, dostępnej pod adresem http://s.coop/budowaniedemokracji.

25 czerwca Michał – wraz z zespołem Spółdzielni Socjalnej ISSA, prowadzącej hostel oraz klubokawiarnię – opowiadał pracownikom trójmiejskich instytucji samorządowych o sukcesach, ale i gorzkich porażkach związanych z prowadzeniem demokratycznej firmy przez młodych bezrobotnych. Spotkanie odbyło się w ramach wizyty studyjnej w łódzkich tzw. podmiotach ekonomii społecznej, zorganizowanej przez Stowarzyszenie „Obywatele Obywatelom”.

Szymon Surmacz, w ramach współpracy z krakowską fundacją GAP, był moderatorem i organizatorem merytorycznym II Forum Ekonomii Społecznej pt. „Produkty i usługi PES wspierają całe społeczeństwo” w Nowym Targu. Podczas parogodzinnego spotkania m.in. zaprezentowane zostały efekty współpracy między samorządem Karpacza a oddolną inicjatywą wspieraną przez Lokalną Grupę Działania – Partnerstwo Ducha Gór, która zaowocowała utworzeniem w mieście Galerii Produktu Lokalnego. Istotnym elementem spotkania była też dyskusja o roli obywateli we współdecydowaniu o wydatkach komunalnych, oparta o realizację budżetu partycypacyjnego w Karpaczu.

Szymonowi udało się także zmobilizować mieszkańców Wolimierza na Pogórzu Izerskim do założenia stowarzyszenia, którego celem jest rozwój wsi i integracja lokalnej społeczności. Organizacja miała powstać już dwa lata temu, jednak pomysł utknął na etapie „składania papierów”. Działania Szymona miały miejsce w ramach Laboratorium Aktywności Społecznej (LAS) – pierwszej placówki terenowej Stowarzyszenia „Obywatele Obywatelom”, która powoli przekształca się w stałe biuro porad obywatelskich. LAS wspiera m.in. realizację projektu „Kooperatywa Izerska. Szkoła Gospodarki Lokalnej”. W ramach tego przedsięwzięcia odbyły się już pierwsze szkolenia z przedsiębiorczości społecznej (działalność odpłatna i gospodarcza w organizacjach pozarządowych, zakładanie spółdzielni socjalnych), trwają też prace nad utworzeniem marki lokalnej, skupiającej okolicznych rzemieślników, producentów żywności i artystów.

17 czerwca Krzysztof Wołodźko zorganizował dyskusję „Państwo, kultura, odpowiedzialność”, dla której inspiracją był bieżący numer „Nowego Obywatela”. Naszymi gośćmi i uczestnikami debaty byli: Barbara Bubula, działaczka społeczna i samorządowa, posłanka PiS, b. redaktorka naszego pisma; dr Krzysztof Posłajko, socjolog i filozof, redaktor portalu Nowe Peryferie; Paweł Rojek, redaktor naczelny pisma „Pressje”. Moderatorem dyskusji, której podsumowanie ukaże się wkrótce na stronach „Nowego Obywatela”, był Michał Sobczyk. Z kolei 24 czerwca Krzysztof wziął udział w zorganizowanej przez Stowarzyszenie im. Lecha Kaczyńskiego debacie poświęconej książce „Lech Kaczyński. Biografia polityczna”. Przede wszystkim jednak, członek zespołu „Nowego Obywatela” był aktywny jako publicysta. Oto jego wybrane teksty z minionego miesiąca:

Stąpajmy twardo po ziemi!

Stąpajmy twardo po ziemi!

Zakup śmigłowca dla Sił Zbrojnych RP będzie największym kontraktem zbrojeniowym po zakupie samolotów F-16 i budowie systemu obrony powietrznej. Polskie Lobby Przemysłowe i Rada Budowy Okrętów wskazują na konieczność zawarcia w nim zapisów gwarantujących maksymalne korzyści dla polskiej gospodarki.

* * *

Stanowisko Polskiego Lobby Przemysłowego im. Eugeniusza KwiatkowskiegoRady Budowy Okrętów w sprawie polonizacji śmigłowca, który ma być pozyskany dla Sił Zbrojnych RP

W dniu 18 czerwca 2013 r. w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych oraz w dniu 8 lipca 2013 r. w Instytucie Lotnictwa odbyły się spotkania zorganizowane przez Polskie Lobby Przemysłowe im. Eugeniusza Kwiatkowskiego, poświęcone kwestiom przemysłowym związanym z pozyskaniem śmigłowca dla Sił Zbrojnych RP. Uczestniczyli w nim m.in. przedstawiciele polskich firm, które ze względu na swój potencjał i możliwości produkcyjno-naukowe mogą brać udział w procesie polonizacji śmigłowca, który ma być pozyskany, a mianowicie: Polskiego Holdingu Obronnego, Wojskowych Zakładów Lotniczych nr 1 S.A., Wojskowych Zakładów Lotniczych nr 4 S.A., Instytutu Technicznego Wojsk Lotniczych, Instytutu Lotnictwa oraz OBR Centrum Techniki Morskiej S.A. Uczestnicy tych spotkań w trakcie dyskusji przedstawili poniższe propozycje i postulaty:

1. Przetarg na nowy śmigłowiec dla Sił Zbrojnych RP dotyczy pozyskania 70 śmigłowców wielozadaniowych (wspólna platforma bazowa ), w tym:
– 48 szt. w wersji wielozadaniowo-transportowej dla Wojsk Lądowych;
– 10 szt. w wersji poszukiwawczo-ratowniczej (SAR) dla Sił Powietrznych;
– 6 szt. w wersji Zwalczania Okrętów Podwodnych (ZOP) dla Marynarki Wojennej RP;
– 6 szt. w wersji poszukiwawczo-ratowniczej (SAR ) dla Marynarki Wojennej RP.
Biorąc pod uwagę nie tylko wartość śmigłowców, ale także pakietu logistycznego i szkoleniowego można stwierdzić, iż pod względem wysokości wydatków będzie to największy kontrakt zbrojeniowy po zakupie samolotów wielozadaniowych F-16 i budowie systemu obrony powietrznej Polski. Dlatego strona polska – nabywca nowego śmigłowca – powinna tak wynegocjować kontrakt, aby zapewnić maksymalne korzyści dla polskiego przemysłu, które zrekompensują poniesione wydatki. Umożliwi to zwłaszcza polonizacja pozyskanego sprzętu, umieszczenie na platformie pierwotnej systemów, w tym uzbrojenia, które jest w stanie wyprodukować polski przemysł obronny i lotniczy wspólnie z jego zapleczem badawczo-rozwojowym.

2. Potrzebna jest zatem spójna, uzgodniona z polskimi firmami i instytutami, koncepcja wyposażenia śmigłowca. Strona polska powinna wyspecyfikować w warunkach i zawrzeć w podpisanym kontrakcie, jakie elementy zainstalowane w śmigłowcu będą wytwarzane przez polskie firmy. A po zawarciu kontraktu twardo i konsekwentnie to wyegzekwować.

3. Bezwzględnie należy zapewnić zainstalowanie standardowego systemu awionicznego w oparciu o program „Głuszec” oraz systemu wyświetlania parametrów lotu. Należy także zagwarantować integrację z wdrożonymi polskimi systemami dowodzenia. Ponadto elementem polonizacji powinny być łączność, kryptografia oraz polskie uzbrojenie. Powyższe wymaga pozyskania od oferenta śmigłowca oprogramowania i know-how. Umożliwi to pełne i samodzielne operacyjne wykorzystanie zakupionych śmigłowców. Polskie firmy, takie jak Polski Holding Obronny, WZL 1 S.A. i Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych, są w stanie zapewnić wiele elementów do kabiny pilotów wykonanej w technologii glass cockpit i awioniki śmigłowca, w tym optoelektroniczne, czy też komputer misji. Łączność oraz elementy wyposażenia „morskiego” (ZOP i SAR) powinien zapewnić OBR CTM S.A. W procesie polonizacji zakupionego śmigłowca w znacznym stopniu można skorzystać z doświadczeń przy produkcji polskiego śmigłowca W-3 PL „Głuszec”.

4. Warunki zakupu powinny obejmować pozyskanie odpowiednich licencji na produkcję, modyfikacje i serwisowanie śmigłowców w oparciu o polskie zaplecze przemysłowe i polskie zaplecze badawczo-naukowe. Należy podkreślić, że ustalenie takich warunków na etapie przygotowania i opublikowania dokumentacji przetargowej jest znacznie prostsze, niż próba ustalenia ich w trakcie trwania kontraktu, czego spektakularnym przykładem są trudności z przedłużeniem kontraktu na produkcję i modyfikacje KTO Rosomak. Należy zatem bardzo szczegółowo prześledzić proces pozyskania KTO Rosomak oraz wyciągnąć wnioski, które pozwolą uniknąć popełnionych błędów w odniesieniu do śmigłowców. Wartość przyszłego kontraktu predestynuje MON do postawienia wysokich wymagań w zakresie transferu technologii, produkcji podzespołów i wyposażenia śmigłowców i ich rozwijania w firmach Polskiego Holdingu Obronnego, w Wojskowych Zakładach Lotniczych nr 1 S.A., Wojskowych Zakładach Lotniczych nr 4 S.A., w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych, w Instytucie Lotnictwa oraz w OBR Centrum Techniki Morskiej S.A.

5. Należy także zapewnić unifikację wyposażenia załóg śmigłowców poprzez wprowadzenie sprawdzonych w realnych warunkach bojowych polskich hełmów, gogli dla pilotów oraz systemów wyświetlania parametrów lotu. Montowanie tych i wyżej wymienionych systemów na platformie pierwotnej obniży koszty nabycia i funkcjonowania śmigłowców podczas ich eksploatacji w Siłach Zbrojnych RP.

6. Również ich serwisowanie możliwe jest w Polsce, łącznie z naprawami i remontami głównymi silników, co wymaga stworzenia odpowiedniej bazy serwisowej. Dotyczy to także systemu szkolenia i doskonalenia załóg oraz obsługi naziemnej pozyskanych śmigłowców, który powinien być oparty o potencjał posiadany przez Wyższą Oficerską Szkołę Sił Powietrznych w Dęblinie, zwiększony w wyniku realizacji umowy na dostawę dla SZ RP 70 śmigłowców, oraz o potencjał Akademii Marynarki Wojennej.

7. Należy włączyć polskie instytuty i placówki badawcze w prace badawczo-rozwojowe związane z rozwojem nowego śmigłowca lub konstrukcjami i technologiami, nad którymi pracuje wybrany producent w ramach przyszłego offsetu. Ponadto polskie podmioty produkcyjne i zaplecze badawczo-rozwojowe powinny zostać włączone w układ kooperacyjny wyrobu finalnego, zarówno w zakresie produkcji specjalnej, jak i cywilnej.

8. Zakup nowego śmigłowca powinien być połączony ze zbyciem polskich wyrobów specjalnych i cywilnych w sieciach dystrybucji oferenta.

9. W przyszłości Skarb Państwa powinien odkupić od obecnego właściciela wytwórnię śmigłowców w Świdniku, która przez kilkadziesiąt lat była czołowym polskim producentem i eksporterem śmigłowców w Europie Środkowo-Wschodniej.

10. Uważamy za pożądane ustawowe uregulowanie udziału polskich instytutów naukowo-badawczych, polskich producentów uzbrojenia i zakładów remontowych w określaniu wymagań dla pozyskiwanych zagranicznych produktów na potrzeby Wojska Polskiego. Ustawa powinna zobowiązywać zagranicznych oferentów do zastosowania wskazanych polskich rozwiązań technicznych, systemów uzbrojenia, wspomagania pola walki, serwisowania i szkolenia. Prace nad postulowaną ustawą powinien bezzwłocznie podjąć Rząd RP.

Warszawa-Gdynia, 18 lipca 2013 r.