Kodeks pracy do Trybunału

Kodeks pracy do Trybunału

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” przyjęła dziś uchwałę w sprawie złożenia do Trybunału Konstytucyjnego wniosku o zbadanie zgodności art. 150 § 3 pkt 2 Kodeksu pracy z art. 1, 2 ust. 1 i 4 Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy Nr 135 dotyczącej ochrony przedstawicieli pracowników w przedsiębiorstwach i przyznania im ułatwień (Dz. U. z 1977 r. Nr 39, poz. 178).

Lipcowa nowelizacja Kodeksu pracy wprowadziła szereg zmian przepisów regulujących kwestie czasu pracy, wśród których znalazła się możliwość wydłużenia do 12 miesięcy okresu rozliczeniowego czasu pracy w każdym systemie czasu pracy oraz tzw. ruchomy czas pracy przewidujący różne godziny rozpoczynania pracy lub przedział czasu, w którym pracownik decyduje o godzinie rozpoczęcia pracy. Przedłużanie okresu rozliczeniowego czasu pracy do 12 miesięcy oraz tzw. ruchomy czas pracy wprowadzane są poprzez odpowiednie zapisy w układzie zbiorowym pracy lub w porozumieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi. Natomiast kwestionowany przez Związek art. 150 § 3 pkt 2 k.p. u pracodawców, u których nie działają związki zawodowe, powierza przedstawicielom pracowników wyłonionym w trybie przyjętym u danego pracodawcy kompetencję do zawierania porozumień o wydłużeniu do 12 miesięcy okresu rozliczeniowego czasu pracy oraz o wprowadzeniu tzw. ruchomych rozkładów czasu pracy nie określając ani trybu, w jakim nastąpić powinno wyłonienie takiej reprezentacji, ani przyznania przedstawicielom pracowników ochrony i ułatwień przewidzianych w art. 1 i 2 ust. 1 konwencji MOP Nr 135. Art. 1 Konwencji wymaga, aby przedstawiciele pracowników korzystali ze skutecznej ochrony przeciwko wszelki aktom krzywdzącym, włącznie ze zwolnieniem, podjętym ze względu na ich charakter lub działalność jako przedstawicieli pracowników, jeżeli działają zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem, układami zbiorowymi pracy lub innymi wspólnie uzgodnionymi porozumieniami.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej konwencji w przedsiębiorstwie powinny zostać przyznane przedstawicielom pracowników takie ułatwienia, które umożliwią im szybkie i skuteczne wykonywanie ich funkcji. Ochrona reprezentantów załogi przed rozwiązaniem stosunku pracy stanowi najważniejszą gwarancję ich niezależności od pracodawcy, a jej brak w obowiązujących przepisach przyznających kompetencje stanowiące przedstawicielom pracowników wyłonionym w trybie przyjętym u danego pracodawcy uniemożliwia podejmowanie przez przedstawicieli pracowników skutecznych działań i nie odpowiada zasadom, które przewidują normy międzynarodowe. W tych warunkach zarzut naruszenia art. 1, art. 2 ust. 1 i art. 4 konwencji Nr 135 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej ochrony przedstawicieli pracowników w przedsiębiorstwach i przyznania im ułatwień jest w pełni uzasadniony.

_____

Przedruk za stroną NSZZ „Solidarność”

Dział
Aktualności
Wcześniej informowaliśmy o…

Czarne sumienia „pracodawców”

Czarne sumienia „pracodawców”

Bestialstwo wobec 23-letniego budowlańca, który upomniał się o zaległą wypłatę, zwróciło po raz kolejny uwagę opinii publicznej na problem zatrudniania „na czarno”.

Wirtualna Polska przypomina, że w naszym kraju bez jakichkolwiek pisemnych umów z pracodawcami pracuje 1,1 mln osób – tak wynika z danych GUS. Wstrząsająca historia mężczyzny walczącego o należne pobory, któremu szef i jego podwładny obcięli pięć palców, podcięli gardło i zostawili nagiego w lesie, przypomniała o randze problemu. Choć tak drastyczne zachowania stanowią margines, częste są inne nadużycia wobec nierejestrowanych pracowników, zwłaszcza niewypłacanie pensji.

W rozmowie portalu z Jolantą Zedlewską, rzeczniczką prasową Okręgowego Inspektoratu Pracy w Gdańsku, padło pytanie o to, jak pracownik, wykorzystując obowiązujące prawo, może bronić się przed zatrudnieniem w szarej strefie. – „Jeżeli pracujący »na czarno« chciałby zmienić swój status, a obawia się, że nie uzyska legalnego zatrudnienia negocjując z pracodawcą, może poprosić o interwencję Państwową Inspekcję Pracy. Oczywiście taka interwencja będzie skuteczna, jeżeli sygnał o nielegalnym zatrudnieniu złożony będzie w trakcie zatrudnienia, a nie po jego zakończeniu, tak aby inspektor pracy mógł stwierdzić wykonywanie pracy w miejscu jej świadczenia. Okoliczności prowadzenia czynności kontrolnych w wyniku skargi oraz dane osoby skarżącej są w inspekcji pracy informacjami szczególnie chronionymi i tylko pisemna zgoda skarżącego mogłaby zwolnić inspektora pracy z zachowania tajemnicy służbowej” – padła odpowiedź.

Jolanta Zedlewska przypomina, że zatrudnianie w ramach stosunku pracy – ale bez potwierdzenia umowy o pracę na piśmie – to wykroczenie zagrożone grzywną w granicach od 1 000 do 30 000 zł, a brak zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego to wykroczenie, za które grozi grzywna nie mniejsza niż 3 000 zł. – „Sam pracujący nielegalnie, jeżeli nie jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy, nie popełnia wykroczenia ściganego przez inspekcję pracy, chyba że jest zarejestrowany w PUP i nie zgłosił do tego urzędu faktu podjęcia pracy” – przypomina Zedlewska. – „Trzeba jednak pamiętać, że nielegalna praca to również nielegalne zarobki i odpowiedzialność za nieodprowadzone podatki, ale to jest już poza właściwością PIP” – dodaje.

Spotkajmy się w Massolicie

Spotkajmy się w Massolicie

Już w najbliższy piątek (4 października) w Krakowie odbędzie się dyskusja na kanwie bieżącego numeru „Nowego Obywatela”. Zaproszenie do rozmowy stanowić będzie hasło: „Więcej niż sprawiedliwość. Dobre państwo, podmiotowe społeczeństwo”.

W refleksji nad kondycją polskiego państwa warto zastanowić się, jak zdefiniować dobre państwo, oraz co należy uznać za wyróżniki podmiotowego społeczeństwa. To dzięki nim może powstać i rozwijać się bardziej sprawiedliwy, równościowy projekt ustrojowy.

Punktem wyjścia do dyskusji będzie odniesienie do skandynawskich modeli społeczno-gospodarczych. Nie idzie jednak o proste naśladownictwo, faktycznie niemożliwe do zrealizowania, ale inspirację. Dlatego porozmawiamy także o samorządności, samoorganizacji i wolności obywateli, roli protestów społecznych, wreszcie zobowiązaniach inteligencji wobec wspólnoty.

Paneliści: Mateusz Trzeciak (Polska Partia Socjalistyczna), Karol Kleczka („Pressje”), dr hab. Rafał Łętocha („Nowy Obywatel”).

Prowadzenie: Krzysztof Wołodźko („Nowy Obywatel”).

Czas: 4 października 2013 r., początek o godz. 18:30

Miejsce: kawiarnia/księgarnia Massolit, ul. Felicjanek 4, 31-104 Kraków

Serdecznie zapraszamy!

Wydarzenie na Facebooku

IX Festiwal Obywatela: odkrywamy karty

IX Festiwal Obywatela: odkrywamy karty

Na stronie IX Festiwalu Obywatela, który odbędzie się w Łodzi w dniach 18-20 października 2013 r., można się zapoznać ze szczegółowym programem wydarzenia.

Festiwal Obywatela to ogólnopolska impreza samokształceniowo-integracyjna dla współtwórców i sympatyków naszego kwartalnika oraz wszystkich zainteresowanych tematyką społeczną. Wiodącym tematem IX edycji Festiwalu będą różne formy obywatelskiego oporu w sferach takich jak praca, edukacja, ochrona zdrowia, bezpieczeństwo socjalne czy polityka transportowa.

Spotkania, debaty i pokazy filmowe, podobnie jak w zeszłym roku, odbędą się w Centrum Zajęć Pozaszkolnych nr 1 w Łodzi (ul. Zawiszy Czarnego 39). Dopełnieniem Festiwalu będą wieczorne imprezy integracyjne oraz koncert zespołu Hańba.

Program imprezy można znaleźć na stronie nowyobywatel.pl/festiwal, na której sukcesywnie będą się pojawiać także dodatkowe informacje, np. dotyczące dojazdu do CZP nr 1.

IX Festiwal Obywatela na Facebooku – kliknij tutaj.