Dokument podpisany!

Dokument podpisany!

Ważny dla europejskiego przemysłu stoczniowego dokument, określający normy socjalne w tej branży, został po sześcioletnich negocjacjach podpisany 14 października w Brukseli przez pracodawców i pracobiorców oraz przedstawicieli Komisji Europejskiej. Dokument przyjęto w trakcie plenarnego spotkania Europejskiego Komitetu Dialogu Społecznego Sektora Okrętowego.

Stronę polską reprezentowali Mirosław Piórek, przewodniczący Sekcji Krajowej Przemysłu Okrętowego NSZZ „Solidarność”, Krzysztof Żmuda, sekretarz SKPO i Jerzy Czuczman, dyrektor Związku Pracodawców ,,Forum Okrętowe”. W spotkaniu uczestniczył także Daniel Calleja Crespo, dyrektor Generalny Dyrekcji ds. Przemysłu i Przedsiębiorczości Komisji Europejskiej.

– „To dla nas bardzo ważny dokument” – ocenia Krzysztof Żmuda. – „Będziemy dążyć do tego, aby podpisały go także inne reprezentacje pracodawców. W przyszłości, jeśli dojdzie w Polsce do wznowienia prac Zespołu Trójstronnego ds. przemysłu, chcielibyśmy, aby również strona rządowa zaangażowała się w przyjęcie pewnych ustaleń”.

Krzysztof Żmuda dodaje, że podczas plenarnego spotkania Europejskiego Komitetu Dialogu Społecznego Sektora Okrętowego w Brukseli uzgodniono także, iż Komisja Europejska będzie miała nadzór nad realizacją zapisów przyjętego dokumentu.

– „Przedstawiciel Komisji Europejskiej zapewnił, że KE będzie monitorować, jak wyglądają warunki pracy w poszczególnych przedsiębiorstwach w odniesieniu do zapisów wypracowanego wspólnie dokumentu” – mówi Żmuda.

Negocjacje związane z wypracowaniem porozumienia w Europejskim Komitecie Dialogu Społecznego Sektora Okrętowego w Brukseli rozpoczęto w 2006 r. Przedstawiciele stron spotykali się co kilka miesięcy, uzyskać kompromis było bardzo trudno.

– „W listopadzie ubiegłego roku mieliśmy przekonanie, że dojdzie w końcu do podpisania dokumentu. Ale strona pracodawców wniosła kolejne uwagi. Jeszcze w lutym tego roku pracodawcy przedstawili dodatkowych 10 uwag” – wyjaśnia Żmuda.

Sekretarz SKPO dodaje, że ustalenia przyjęte w dokumencie będą bazą do podjęcia dyskusji i negocjacji podczas spotkań różnych zespołów i komisji. Polityka sukcesywnych działań nad przyjęciem przez strony pracodawców, pracowników oraz rządu norm oraz standardów w branży okrętowej to skuteczna droga do polepszenia warunków pracy we wszystkich stoczniach.

_____

Przedruk za stroną Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność”

Dział
Aktualności
Wcześniej informowaliśmy o…

Pogoda dla (nadwiślańskich) bogaczy

Pogoda dla (nadwiślańskich) bogaczy

Najwyższa stawka podatku dochodowego w Polsce wynosi 32%. Wyższe stawki obowiązują w aż 19 z 28 krajów Unii Europejskiej.

Bankier.pl przypomina, że w Polsce funkcjonują dwie stawki podatku dochodowego od osób fizycznych: 18% i 32%. Niższa obowiązuje osoby, których dochód uzyskany w roku podatkowym nie przekroczył 85 528 zł. Za każdą złotówkę powyżej tego progu fiskus pobiera 32 grosze.

Zdecydowanie większą część osobistych dochodów muszą oddać mieszkańcy Szwecji i Danii – w obu tych krajach najwyższe stawki przekraczają 55%. Za nimi znalazła się pogrążona w kryzysie Hiszpania z podatkiem dla najbogatszych wynoszącym 52%. Na drugim biegunie znalazły się państwa Europy Środkowo-Wschodniej: w pięciu krajach regionu najwyższe stawki podatku dochodowego wynoszą poniżej 20%. Najniższe podatki wprowadziła Bułgaria, gdzie obowiązuje zaledwie 10-procentowa stawka. Na drugim miejscu uplasowała się Litwa (15%), dalej są Węgry i Rumunia (po 16%) i Słowacja (19%).

Z zestawienia przygotowanego przez firmę doradczą KPMG wynika, że polskie 32% to znacznie mniej, niż wynosi średnia unijna (37,92%) i niewiele więcej niż średnia światowa (31,91%). Co więcej, w 2013 r. najlepiej zarabiający mieszkańcy globu przekażą fiskusowi więcej, niż w roku ubiegłym. Średnia światowa wzrosła o 0,3%, a unijna o 0,46%. Stawka podatku dochodowego dla najbogatszych wzrosła w sześciu, a zmalała w trzech krajach Unii. W Słowenii podatek podniesiono aż o dziewięć punktów procentowych, z kolei brytyjscy bogacze zapłacą o pięć punktów procentowych mniej.

Do więzienia za solidarność? To już było!

Do więzienia za solidarność? To już było!

Znani opozycjoniści z czasów PRL wystosowali apel o ułaskawienie Piotra Ikonowicza, który ma dzisiaj rozpocząć odsiadkę w areszcie w związku z akcją bezpośrednią w obronie starszych ludzi przed wyrzuceniem na bruk.

Ikonowicz od kilkunastu lat udziela wszelkiej pomocy osobom zagrożonym eksmisjami komorniczymi. Trzynaście lat temu zorganizował blokadę wyrzucenia z domu pary emerytów z Mokotowa i został wówczas oskarżony o naruszenie nietykalności cielesnej właściciela mieszkania (żaden ze świadków tego nie potwierdził, włączając obecnych na miejscu policjantów). W 2008 r. sąd skazał lidera Kancelarii Sprawiedliwości Społecznej na prace społeczne, których ten nie wykonał, w związku z czym ma odbyć karę 90 dni pozbawienia wolności. We wniosku do prezydenta o ułaskawienie lewicowy aktywista m.in. przypomina, że o wyroku dowiedział się zbyt późno, by złożyć apelację. Chciał ponadto, by na poczet prac społecznych zaliczyć mu działalność w KSS, ale sąd penitencjarny nie wyraził zgody.

„Blokady eksmisji to klasyczny przykład obywatelskiego nieposłuszeństwa wobec niezgodnego z konstytucją prawa. Moje uwięzienie może stanowić niebezpieczny precedens polegający na kryminalizacji aktów społecznego nieposłuszeństwa podejmowanych w obronie uniwersalnych, humanistycznych wartości i konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej” – napisał Ikonowicz we wniosku. „Gazeta Wyborcza” przypomina, że kilka lat temu Trybunał Konstytucyjny uznał, że prawo pozwalające eksmitować bez zapewnienia dachu nad głową jest niezgodne z ustawą zasadniczą.

Poniżej publikujemy list do Bronisława Komorowskiego, podpisany m.in. przez członków Rady Honorowej „Nowego Obywatela”.

* * *

Szanowny Panie Prezydencie,
zwracamy się do Pana z apelem o skorzystanie z Pańskich konstytucyjnych prerogatyw i ułaskawienie Piotra Ikonowicza, któremu [na] 14 października 2013 r. wyznaczono termin rozpoczęcia odbywania kary aresztu.

Nasz niepokój budzi fakt, że po kontrowersyjnie prowadzonym procesie, wyłączeniu się jednego sędziego z orzekania i braku apelacji, po 13 latach od blokady eksmisji dwójki emerytów, jej organizator ma trafić do więzienia.

Bez względu na naszą osobistą ocenę całokształtu działalności publicznej Piotra Ikonowicza nie możemy zgodzić się z sytuacją, w której w III RP wysyła się do więzienia działaczy społecznych zaangażowanych w pomoc słabym i wykluczonym. Nie bez znaczenia jest fakt, że eksmisje na bruk zostały od tamtej pory uznane za sprzeczne z ustawą zasadniczą przez Trybunał Konstytucyjny. Blokada eksmisji na bruk, w związku z którą na Piotrze Ikonowiczu ciąży wyrok sądowy, była więc aktem obywatelskiego nieposłuszeństwa w imię obrony konstytucyjnych wartości.

Piotr Ikonowicz poznał już smak więzienia w trakcie internowania w stanie wojennym. To, że ma do niego trafić w wolnej Polsce, nie może spotkać się z obojętnością. Chcielibyśmy wierzyć, jako osoby znające wagę tych słów, że czasy, kiedy w Polsce działalność społeczna niosła ze sobą ryzyko więzienia, minęły bezpowrotnie.

Z wyrazami szacunku,

Ryszard Bugaj, Ewa Hołuszko, Danuta Kuroń, Barbara Labuda, Karol Modzelewski, Józef Pinior, Zbigniew i Zofia Romaszewscy

Przypomnijmy sobie, o co walczyli

Przypomnijmy sobie, o co walczyli

W dn. 17–18 października w Gdańsku odbędzie się konferencja naukowa „W kierunku społeczeństwa alternatywnego. Myśl społeczno-polityczna i działalność Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego 1983–1990”.

Program konferencji:

17 października 2013
9:30: Otwarcie konferencji

Sesja 1:  Wokół myśli społeczno-politycznej Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego

  • 10:00–10:20: Prof. Romuald Piekarski (Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego), Wybory etyczno-moralne uczestników RSA
  • 10:20–10:40: Dr Radosław Antonów (Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego), Myśl polityczna i prawna uczestników Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego
  • 10:40–11:00: Dr Przemysław Pluciński (Instytut Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza), Poglądy gospodarcze środowiska Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego. Przyczynek

11:00–11:20: PRZERWA

  • 11:20–11:40: Dr Juliusz Iwanicki (Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza), Religijność – moralność – obyczajowość w myśli uczestników Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego
  • 11:40–12:00: Grzegorz Tomczak (Poznań), Koncepcja oporu społecznego w myśli politycznej Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego
  • 12:00–12:20: Dominik Bień (Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego), Leszek Nowak a Ruch Społeczeństwa Alternatywnego. Wzajemne interakcje i inspiracje. Komunikat z badań

12:20–13:00: DYSKUSJA

Sesja 2: Wokół zbiorowego portretu uczestników Ruchu. Próba charakterystyki

  • 15:00–15:20: Dr Konrad Knoch (Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego/Europejskie Centrum Solidarności), Publicystyka „Homka” w latach 1983–1990
  • 15:20–15:40: Dr Agnieszka Kula (Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza), Język publikacji (prasa i ulotki) Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego
  • 15:40–16:00: Dr Monika Grzelka (Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza), O stylu „Homka”

16:00–16:20: PRZERWA

  • 16:20–16:40: Agnieszka Kaźmierczak (Instytut Kulturoznawstwa Uniwersytetu  Marii Curie Skłodowskiej), Zarys zbiorowego portretu psychologicznego autorów „Homka” w latach 1983–1990 
  • 16:40–17:00: Tomasz Borewicz (Instytut Kulturoznawstwa Uniwersytetu  Wrocławskiego), Polski anarchista jako trickster czasu PRL-u

17:00–18:00: DYSKUSJA

18 października 2013

Sesja 3. Miejsce RSA na mapie opozycji politycznej Trójmiasta i Polski

  • 9:00–9:20: Prof. Krzysztof Brzechczyn (Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Poznaniu/Instytut Filozofii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza), Działalność Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego w świetle dokumentów Służby Bezpieczeństwa (SOR Alternatywa)
  • 9:20–9:40: Dr Jarosław Wąsowicz (Archiwum Salezjańskie Inspektorii Pilskiej), Ruch Społeczeństwa Alternatywnego na tle młodzieżowych organizacji niezależnych w Trójmieście po stanie wojennym
  • 9:40–10:00: Prof. Marek Wierzbicki (Instytut Pamięci Narodowej, Oddział w Lublinie/Wydział Nauk Społecznych KUL), Ruch Społeczeństwa Alternatywnego na tle innych ugrupowań młodzieżowej opozycji politycznej w PRL lat osiemdziesiątych
  • 10:00–10:20: Andrzej Czyżewski, dr Tomasz Toborek (obaj Instytut Pamięci Narodowej, Oddział w Łodzi), Absurd absurdem zwyciężaj – Galeria Działań Maniakalnych w łódzkiej rzeczywistości schyłkowego PRL

10:20–11:00 DYSKUSJA
11:00–11:20 PRZERWA

  • 11:20–11:40: Przemysław Zwiernik (Instytut Pamięci Narodowej, Oddział w Poznaniu), Czy istniała grupa Ruch Społeczeństwa Alternatywnego w Poznaniu? Próba odpowiedzi w świetle dokumentów SB i relacji działaczy podziemia
  • 11:40–12:00: Dr Radosław Skrycki (Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Szczecińskiego), Działalność Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego i początki anarchizmu w Szczecinie 
  • 12:00–12:20: Michał Przyborowski (Szczecin), Ruch Społeczeństwa Alternatywnego w Warszawie i jego działalność

12:20–13:00: DYSKUSJA
14:30–16:30: Dyskusja panelowa: Ruch Społeczeństwa Alternatywnego we wspomnieniach uczestników

Miejsce obrad: Uniwersytet Gdański, Wydział Historyczny, ul. Wita Stwosza 55, Aula 1.43
Organizatorzy:
Europejskie Centrum Solidarności
Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej IPN w Poznaniu
Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej IPN w Gdańsku
Parlament Studentów Uniwersytetu Gdańskiego
Rada Doktorantów Uniwersytetu Gdańskiego
Region Gdański NSZZ „Solidarność”
Wydział Historyczny Uniwersytetu Gdańskiego
Partnerzy:
Fundacja Alumno
Naukowe Koło Historyków Uniwersytetu Gdańskiego
Teatr Wybrzeże
Dodatkowe informacje: kliknij tutaj.