Łodzianie i radomianie dla Godnej Pracy i Reindustrializacji (już w ten weekend!)

Łodzianie i radomianie dla Godnej Pracy i Reindustrializacji (już w ten weekend!)

Brak pracy, „umowy śmieciowe”, upadek wielkich zakładów pracy. Niegdyś centra dużego przemysłu, a dziś? Nie chcemy wyjeżdżać z naszych miast – weźmy sprawę w swoje ręce! – mówią mieszkańcy Łodzi i Radomia i zapraszają do działania. Już w najbliższy weekend organizują festiwale na rzecz godnego zatrudnienia i reindustrializacji. Patronat medialny nad wydarzeniami objął „Nowy Obywatel”.

W sobotę, 25 kwietnia w godz. 14:00-17:05, w Miejskim Punkcie Kultury Prexer-UŁ przy ul. Pomorskiej 39 w Łodzi odbędzie się Festiwal „Łódź KREUJE – Wyzysk czy Godne Zatrudnienie?”. Z kolei dzień później w niedzielę, 26 kwietnia, w godz. 15:00 – 17:55, prekariusze zapraszają do Resursy Obywatelskiej przy ul. Malczewskiego 16 w Radomiu na Festiwal „Radomianie dla Pracy i Edukacji”. Organizatorem obu wydarzeń jest stowarzyszenie Polska Społeczna, a patronują im „Nowy Obywatel” oraz „Tygodnik Solidarność”.

Programy spotkań:

Łódź: https://www.facebook.com/events/1589425297998705/
Radom: https://www.facebook.com/events/382051965319106/

„Łódź kreuje” to hasło Urzędu Miasta promujące Łódź jako przyszłą awangardę „sektora kreatywnego” opartego o niezależną kulturę i artystyczną edukację. A my pytamy: co tak naprawdę Łódź kreuje i ma kreować, wyzysk i biedę, miasto artystów, czy nowoczesnego przemysłu? – mówi Michał Sobczyk z łódzkiego oddziału Polski Społecznej. – Ludzie masowo opuszczają miasto. Nie godzimy się na to i chcemy wypracować rozwiązania, które pozwolą odwrócić kierunek ich podróży. Chcemy podnieść Radom z kolan, by z centrum polskiego bezrobocia uczynić ikonę edukacji i nowoczesnego przemysłu – dodaje Emilia Elis, koordynatorka radomskiego oddziału stowarzyszenia.

Wśród prelegentów prof. Ryszard Bugaj z Polskiej Akademii Nauk, prof. Paweł Soroka z Polskiego Lobby Przemysłowego, urzędnicy, stali współpracownicy „Nowego Obywatela” – Krzysztof Mroczkowski i Rafał Bakalarczyk, przedstawiciele kadry akademickiej, Łódzkiej Agencji Rozwoju Regionalnego i Polski Społecznej. Wydarzenie będzie miało partycypacyjny charakter – po każdym z dwóch paneli dyskusyjnych głos zabiorą sami zainteresowani – mieszkanki i mieszkańcy Łodzi i Radomia. Każdy będzie mógł wyrazić zdanie i zgłosić swoje postulaty oraz pomysły działań. – Chcemy je zebrać i przejść do działania na rzecz lokalnego rynku pracy i poprawy warunków zatrudnienia w naszym mieście – mówią organizatorzy.

Podobne spotkania odbywają się w całej Polsce, za i przed nami m.in. Kongres Prekariatu w Warszawie, festiwale i debaty w Krakowie i Nowym Tomyślu. Wszystkie odbywają się w ramach kampanii społecznej www.ZamiastMiskiRyzu.pl – mówi Maciej Łapski, przewodniczący Polski Społecznej. – Celem naszych działań jest zarówno podjęcie działań lokalnych, jak i wypracowanie treści obywatelskiego projektu ustawy, której realizacja poprawi warunki pracy i życia polskiego prekariatu.

„Prekariat” tworzą osoby zatrudnione na niestabilnych umowach, zarówno „śmieciowych”, jak i niskopłatnych umowach o pracę, czy podejmujące pracę tymczasową, czyli niestety większość społeczeństwa. – Ten problem dotyczy całego kraju, a w szczególności takich miast jak nasze, w które silnie uderzył upadek przemysłu – dodają członkowie Polski Społecznej.

www.ZamiastMiskiRyzu.pl

Dział
Aktualności
Wcześniej informowaliśmy o…

Lichwa pod nadzorem?

Lichwa pod nadzorem?

Dobiegają końca prace nad rządowym projektem ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym. Ma on na celu m.in. ochronę klientów firm pożyczkowych, biorących tzw. chwilówki. Jego obecne zapisy uznają jednak za zbyt zachowawcze nawet reprezentanci branży.

Jak donosi portal wyborcza.biz, projekt przewiduje m.in. nałożenie limitów na narzucane pożyczkobiorcom odsetki oraz ceny usług, a także ograniczenie możliwości tzw. rolowania długów, czyli przedłużania okresu spłaty wiążącego się z kolejnymi prowizjami. Wedle aktualnych założeń ustawy maksymalny koszt pożyczki rzędu 1000 zł wynosić ma ok. 280 zł. Wejście na rynek chwilówkowy ma zostać ponadto ograniczone poprzez wprowadzenie minimalnego kapitału zakładowego w wysokości 200 tys. zł.

Część samych reprezentantów branży pożyczkowej alarmowała jednak w toku konsultacji społecznych, że przyjęte w projekcie rozwiązania są dziurawe, łatwe do ominięcia bądź zbyt zachowawcze. Limity na prowizje nie obejmą banków ani SKOK-ów, a także firm pożyczkowych posiadających licencję bankową. Oznacza to, że uprzywilejowane będą także międzynarodowe firmy lichwiarskie, które uzyskały licencje w którymkolwiek z krajów Unii Europejskiej. W tym – jak zwraca uwagę dyrektor jednej z firm pożyczkowych Marcin Borowiecki – np. na Malcie, gdzie jej uzyskanie związane jest ze znacznie mniejszymi niż w Polsce obostrzeniami. Borowiecki krytykuje także m.in. zapisy projektu dotyczące rolowania pożyczek. Do ich ominięcia wystarczy według niego chociażby prosta inżynieria finansowa oparta na systemie „spółek-córek”. Nie brakuje także głosów, że przewidywany przez reformę minimalny kapitał zakładowy jest zbyt niski.

Odzwierciedlenia w rządowym projekcie nie znalazł postulat części reprezentantów branży, aby utworzyć rejestr firm pożyczkowych oraz nałożyć na lichwiarzy obowiązek raportowania m.in. liczby udzielonych pożyczek oraz statystyk dotyczących ich spłat. Propagatorzy tego rozwiązania zapewniają, że umożliwiłoby ono pełniejszą diagnozę skali patologii i wprowadzenie skuteczniejszych rozwiązań w przyszłości. Prace nad ustawą kontynuował będzie w najbliższym czasie Komitet Stały Rady Ministrów, który będzie miał szanse skorygować aktualne zapisy. Potem projekt trafi do Sejmu.

Podatki sprawiedliw(sz)e społecznie?

Podatki sprawiedliw(sz)e społecznie?

Z interesującą inicjatywą reformy systemu podatkowego wyszli posłowie Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zamiast zapowiadanego wcześniej podwyższenia kwoty wolnej od podatku proponują oni wprowadzenie nowej, zerowej stawki PIT dla najbiedniejszych. Według relacji portalu wnp.pl na poświęconej projektowi ustawy konferencji prasowej politycy SLD zadeklarowali m.in., że zgodnie z ich propozycją zeroprocentowy podatek objąłby ok. 3 mln najbiedniejszych Polaków – 2,5 mln emerytów i rencistów oraz pół miliona osób, których zarobki nie przekraczają minimalnego wynagrodzenia.

„Podatku nie płaciliby zarabiający 21 tys. zł rocznie i mniej. Dla osób zarabiających rocznie powyżej 21 tys. zł do 75 tys. zł, czyli powyżej 1750 zł do 6250 zł miesięcznie, pozostałaby stawka 18 proc. oraz kwota wolna od podatku” – tłumaczył ekspert ekonomiczny Sojuszu Wojciech Szewko. Kwota wolna od podatku przestałaby natomiast obowiązywać zarabiających powyżej 75 tys. zł. Według wyliczeń autorów projektu zmiany te nie będą wiązały się z obciążeniami dla budżetu państwa.

Pierwotnie SLD zapowiadało inicjatywę podwyższenia kwoty wolnej od podatku do poziomu 6700 zł (obecnie wynosi ona 3 tys. zł) oraz corocznej jej indeksacji. Po trwających ok. miesiąc konsultacjach społecznych Sojusz zdecydował się jednak na zgłoszenie alternatywnego projektu, który bardziej pomoże najbiedniejszym. „Podniesienie kwoty wolnej od podatku byłoby swoistym prezentem, ale dla najbogatszych” – podsumował w nietypowy dla przedstawicieli swojej formacji sposób rzecznik Dariusz Joński. Poseł Wincenty Elsner zwrócił natomiast uwagę, że zreformowany w postulowany przez SLD sposób system podatkowy w pełniejszy sposób realizowałby konstytucyjną zasadę sprawiedliwości społecznej. Projekt ustawy ma trafić do Sejmu już w maju bieżącego roku.

Walka o „Raport Witolda”

Walka o „Raport Witolda”

Pomimo apeli działaczy społecznych i polityków, Ministerstwo Edukacji Narodowej nie wyraziło zgody na wpisanie na listę lektur raportów z Auschwitz autorstwa rotmistrza Witolda Pileckiego.

Do MEN wystąpiła w tej sprawie krakowska fundacja Paradis Judaeorum, apelująca w internecie o przypomnienie postaci Pileckiego i przywrócenie jego dorobku polskiej kulturze i literaturze. „Rotmistrz Pilecki uosabia wszystko, co najszlachetniejsze w naszej tradycji” – mówił na łamach „Rzeczpospolitej” Michał Tyrpa, prezes fundacji, dodając, że raport ma dużą wartość literacką.

„Raport Witolda” to stustronicowy opis maszyny Holokaustu. Rotmistrz zorganizował w obozie koncentracyjnym komórki oporu, zwane Związkiem Organizacji Wojskowej (ZOW), których zadaniem było przekazywanie więźniom wiadomości spoza obozu, informowanie pozostających na zewnątrz co się dzieje w obozie, zdobywanie i podział pożywienia, oraz przygotowywanie ucieczek i zbieranie sił do ewentualnego opanowania obozu podczas ataku z zewnątrz. Pilecki opracowywał także pierwsze sprawozdania o ludobójstwie w Auschwitz i wysyłał je na zachód. Rotmistrz narrację zbeletryzował, uzupełnił własnymi refleksjami i wprowadził do niej dialogi.

„Upowszechnianie tej lektury to najlepsze antidotum na podłą insynuację „polskich obozów”, która rozpanoszyła się w światowych mediach. Pierwsze relacje Pileckiego trafiły do aliantów na rok przed masowymi transportami do komór gazowych” – mówi Michał Tyrpa.

O wpisanie „Raportu” na listę lektur Fundacja Paradis Judaeorum zabiega od kilku lat. MEN odmówiło kilkukrotnie. W ostatniej odpowiedzi informuje: „Lista lektur w podstawie programowej wskazuje wyłącznie niezbędne minimum. Nauczyciel nie tylko może, ale powinien decydować się na poszerzenie listy tekstów kultury wymienionych w podstawie programowej”.

Fundacji taka odpowiedź nie satysfakcjonuje. „Mobilizuje nas ona do jeszcze intensywniejszych starań o rozpropagowanie tej idei. Mamy nadzieję, że z pomocą świadomych wagi sprawy rodziców, nauczycieli, mediów i polityków uda się nam ten cel osiągnąć. Na zbudowanie silnego lobbingu mamy rok, bo w odpowiedzi MEN wymieniono koniec roku 2016 jako datę zakończenia procesu wprowadzania zmian programowych w kształceniu ogólnym” – mówi Tyrpa.

Paradis Judaeorum apeluje też o podpisywanie internetowej petycji w sprawie umieszczenia „Raportu Witolda” na liście lektur. Oto link do petycji: http://citizengo.org/pl/21230-raport-witolda-do-kanonu-lektur