Wyzysk bez umiaru

Wyzysk bez umiaru

„New York Times” opublikował kilka dni temu raport na temat pracy w magazynach i biurach firmy Amazon. Wyłania się z niego zatrważający obraz – pracownicy są bez końca wyzyskiwani, pracują nawet po 80 h tygodniowo, firma nagabuje ich podczas urlopów oraz zmusza do pracy ponad siły w ciężkich warunkach, m.in. bez klimatyzacji pomimo upału.

Amazon to amerykańska spółka z siedzibą w Seattle, która prowadzi największą na świecie sieć sprzedaży wysyłkowej. Jest jednym z pionierów w sprzedaży przez internet. Działalność rozpoczęła w 1994 r. Od sierpnia 2013 r. Amazon jest również internetowym domem aukcyjnym. Koncern zatrudnia na całym świecie ponad 154 tys. osób.

Amerykański dziennik przepytał byłych już pracowników Amazona, jak wygląda praca w tej firmie. Podawane przez nich przykłady jeżą włos na głowie – pracownicy w jednym z magazynów w Pensylwanii pracowali w temperaturach przekraczającej 30 stopni Celsjusza. Na zewnątrz w pogotowiu czekała karetka, aby zabierać tych, którzy stracili przytomność. Klimatyzacja w magazynie została włączono dopiero wtedy, gdy sprawą zainteresowały się media. Byli pracownicy biurowi w siedzibie firmy w Seattle skarżyli się, że musieli pracować po 80 godzin tygodniowo. Służbowe e-maile otrzymywali w środku nocy lub gdy byli na wakacjach. Opowiadali też o opresyjnej kontroli wydajności i bezdusznym lekceważeniu osobistych problemów. Z kolei pracownica zespołu Kindle powiedziała, że od lat otrzymywała wysokie oceny wydajności, aż do momentu, aż musiała zaopiekować się ojcem umierającym na raka. Kiedy usłyszała od szefów, że stanowi problem dla firmy, wzięła bezpłatny urlop i już nie wróciła. „Jeśli nie jesteś w stanie dać z siebie absolutnie wszystkiego przez 80 godzin tygodniowo, to w oczach firmy jesteś słaby” – podkreśla.

Artykuł z „New York Timesa” odbił się szerokim echem w USA. W odpowiedzi szef Amazona Jeff Bezos napisał list otwarty do swoich pracowników. „Artykuł szokująco opisuje praktyki zarządzania, także ludźmi, którzy przeżyli rodzinne tragedie i mają poważne problemy zdrowotne. Artykuł nie opisuje Amazona, jakim go znam” – pisze. Twierdzi, że „ma nadzieję, że pracownicy świetnie się bawią, pracując w grupie wspaniałych kolegów”.

Amazon w przeszłości wielokrotnie był krytykowany za warunki pracy w swoich magazynach w Wielkiej Brytanii czy Niemczech. U naszych zachodnich sąsiadów wielokrotnie dochodziło do strajków. Pracownicy domagali się podwyżek płac i lepszych warunków pracy. Skarżyli się na wyznaczanie zbyt krótkich terminów realizacji zadań, skrajną presję na zwiększanie wydajności oraz złe zasady dotyczące organizacji pracy i przysługujących im przerw.

Na pracę w firmie skarżyli się też Polacy. Koncern zatrudnia w naszym kraju 6 tys. osób. 22 lipca Amazon Polska poinformował o podniesieniu pensji wszystkim pracownikom w każdym z trzech centrów logistycznych w Polsce.

Dział
Aktualności
Wcześniej informowaliśmy o…

Koniec z niskimi płacami

Koniec z niskimi płacami

Bułgaria nie może opierać swojej gospodarki wyłącznie na konkurowaniu niskimi płacami, mówi wicepremier i minister polityki społecznej Ivaljo Kalfin.

Jak informuje portal novinite.com, 11 proc. bułgarskiej siły roboczej zarabia obecnie pensję minimalną. W dodatku jest to najniższe wynagrodzenie minimalne w Unii Europejskiej – Bułgarzy już po dwukrotnych podwyżkach, jakie miały miejsce w tym roku, zarabiają tylko 180 euro miesięcznie (720 PLN).

W wywiadzie dla Bulgarian News Agency wicepremier przypomniał, że wynagrodzenie to jest tak niskie, iż wysuwane przez środowisko przedsiębiorców głosy sprzeciwu w związku z kolejną podwyżką, planowaną na przyszły rok, są niezasadne. Pracodawcy obawiają się „utrudnień konkurencyjności”, co Kalfin kontruje, podkreślając, że tania siła robocza nie może być jedyną kartą przetargową kraju. Wypłacanie niskich wynagrodzeń nie sprawi według niego, że przedsiębiorca stanie się produktywny i konkurencyjny. Wicepremier zaleca przedstawicielom biznesu wzięcie pod uwagę takich czynników jak inwestycje i technologie wydajne energetycznie.

Wskazuje także na wciąż istniejącą przepaść pomiędzy zarobkami kobiet i mężczyzn – w Bułgarii różnica wynosi obecnie 13.4 proc. na niekorzyść tych pierwszych. Kalfin zamierza podpisać na jesieni ustawę chroniącą przed dyskryminacją ze względu na płeć w miejscu pracy. Szkic ustawy, jak zapewnia, obejmuje również kwestie pomocy młodym matkom, którym ustawa ma zapewnić możliwość pracy za wynagrodzenie wystarczająco wysokie, by mogły zapewnić dzieciom godny byt.

Dobry kierunek – malutki krok

Dobry kierunek – malutki krok

Koniec z bezpłatnymi praktykami dla absolwentów. Firmy będą płacić im 300 zł miesięcznie. Nowelizacja ustawy wprowadza obowiązek płacenia młodym ludziom za naukę w przedsiębiorstwie. Wprowadza jednak kwotę minimalną – 20 procent najniższej krajowej.

Jak informuje portal forsal.pl, nowelizacja ustawy o praktykach absolwenckich to efekt wdrażania przepisów przyjętych przez Komisję Europejską. Dwa lata temu europejscy politycy przyjęli te rozwiązania jako sposób na poprawę sytuacji młodych osób, które po zakończeniu edukacji nie mogą znaleźć pracy.

Opinie na temat kwoty wynagrodzenia są różne. Przewodniczący Parlamentu Studentów RP Mateusz Mrozek mówi, że lepsze to niż nic, ale mimo wszystko to rozwiązanie uważa za skandalicznie niskie. Uważa, że to głodowa propozycja, która ma dać alibi obecnej ekipie rządzącej, de facto nie robiącej prawie nic w sprawie absolwentów. Polskie Stowarzyszenie Zarządzania Kadrami twierdzi, że pułap minimalny został ustawiony zbyt nisko. Prezes Piotr Palikowski ocenia, że rozmowę można rozpocząć od 50 procent najniższej krajowej. Może dojść do takiej sytuacji, że młodzi ludzie będą woleli się zarejestrować jako bezrobotni i ubiegać się o staż z urzędu pracy. Według niego zatem nowelizacja pośrednio promuje bezrobocie. Na stażu z urzędu pracy można zarobić 850 złotych na rękę. Jest tam jednak ograniczona liczna miejsc, spowodowana wielkością środków z Funduszu Pracy.

Kwota 350 zł miesięcznie brutto może sprawić, że niektórzy pracodawcy na niej poprzestaną. Górne widełki wynagrodzenia dla praktykantów to natomiast dwukrotność minimalnej krajowej.

Bajki o złych kosztach

Bajki o złych kosztach

Jednym z częstych mitów, kolportowanych przez polskich neoliberałów, jest wiara w wysokie koszty pracy w Polsce. Tymczasem prawda jest inna – koszty te są jednymi z najniższych w Europie. Według danych Międzynarodowej Organizacji Pracy w 2012 roku Polska znalazła się na samym dole zestawienia 19 krajów UE dotyczącego godzinowych kosztów pracy.

Koszt pracy to całkowity koszt poniesiony przez pracodawcę w związku z zatrudnieniem pracownika, czyli wynagrodzenie za wykonaną pracę, wynagrodzenie za czas niewykonywania pracy, premie i gratyfikacje, koszt posiłków, napojów, płatności w naturze, koszt mieszkań pracowniczych ponoszonych przez pracodawcę, wydatki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne, koszty szkolenia ponoszone przez pracodawcę, świadczenia społeczne i inne, takie jak koszty transportu pracowników, odzież robocza, koszty rekrutacji oraz podatki traktowane jako koszty pracy.

Najwyższe godzinowe koszty pracy obowiązują w Szwajcarii i Belgii (58 USD i 52 USD). Na drugim biegunie znalazła się Polska. W naszym kraju odnotowano najniższe koszty pracy, na poziomie 8,3 USD. W porównaniu ze Szwajcarią jest to różnica w wysokości prawie 50 USD. Do grupy krajów o stosunkowo niskich kosztach należą również Węgry, Estonia, Słowacja i Czechy, gdzie godzinowe koszty pracy wahały się od 8,9 USD do 11,9 USD w 2012 roku.

Z kolei z danych Eurostatu wynika, że w 2013 roku jednostkowe koszty pracy w Polsce wynosiły 7,6 EUR za godzinę, przy średniej unijnej 23,7 EUR. Najwyższe koszty pracy odnotowano w Szwecji (40,1 EUR), czyli były tam one ponad pięciokrotnie wyższe niż w Polsce.