Coraz szczelniej

Coraz szczelniej

Jak ujawnia Najwyższa izba Kontroli, poprawiła się skuteczność aparatu skarbowego w zapobieganiu wyłudzeniom podatku VAT. W 2017 r. dochody z podatku od towarów i usług  były o 24 proc., czyli o 30 mld zł  wyższe niż w 2016 r.

Wpływy z podatku VAT stanowią podstawowe źródło dochodów budżetu państwa (ponad 40 proc.). W latach 2013-2015 zjawisko wyłudzania VAT występowało na szeroką skalę. Nasiliło się wykorzystywanie fikcyjnych faktur. NIK zauważa, że sytuacja poprawiła się w kontrolowanym przez Izbę okresie 2016 r. i I połowie 2017r. W 2017 r. dochody z podatku od towarów i usług wzrosły o 24 proc., czyli o 30 mld zł w porównaniu do roku poprzedniego. Obniżył się także poziom luki podatkowej w VAT.

Izba podkreśla, że osiągnięty w 2017 r. wyraźny wzrost dochodów z VAT był efektem dobrej koniunktury w gospodarce, ale także poprawy ściągalności tego podatku.

Jedną z ważniejszych zmian było wprowadzenie  obowiązku comiesięcznego przesyłania przez podatników informacji o prowadzonej ewidencji zakupu i sprzedaży VAT w postaci jednolitego pliku kontrolnego (JPK _VAT) oraz obowiązku przesyłania na żądanie organu podatkowego całości lub części ksiąg podatkowych oraz dowodów księgowych. Na podstawie danych z JPK_VAT w Ministerstwie Finansów prowadzono analizy w celu identyfikacji podmiotów podejrzewanych o nieprawidłowości w rozliczeniach podatkowych.

Od 1 marca 2017 r. zaczął funkcjonować nowy model administracji skarbowej – Krajowa Administracja Skarbowa, która powstała z połączenia administracji podatkowej, Służby Celnej i kontroli skarbowej. Celem zmiany było m.in. zwiększenie efektywności współpracy wszystkich organów administracji skarbowej, usprawnienie przepływu informacji i w rezultacie zwiększenie skuteczności tych służb w zwalczaniu oszustw podatkowych. Dzięki m.in. KAS wykryto karuzele podatkowe, w których brało udział co najmniej 170 firm polskich i 55 zagranicznych, zatrzymano 13 członków grupy przestępczej, która wyłudziła 124 mln zł VAT oraz udaremniono wyłudzenie zwrotu 160 mln zł podatku.

Zwiększyły się efekty kontroli rozliczeń VAT prowadzonych przez urzędy skarbowe w 2016 r. w porównaniu do 2015 r. Kwota stwierdzonych nieprawidłowości wyniosła 7,6 mld zł i była o ponad 50 proc. wyższa niż w 2015 r. W 2017 r. spadła liczba fikcyjnych faktur ujawnionych przez urzędy celno-skarbowe, a przed 1 marca urzędy kontroli skarbowej.  W 2016 r. ujawniono ich ponad 421 tys. (o blisko 17 proc. więcej niż w 2015 r.) na kwotę ponad 103,8 mld zł. (o blisko 27 proc. wyższą niż w 2015 r.). W I półroczu 2017 r. ujawniono 98,4 tys. fikcyjnych faktur na kwotę 20,6 mld zł (odpowiednio o 52 proc. i o 47 proc. mniej niż w I półroczu 2016 r.).

Dział
Aktualności
Wcześniej informowaliśmy o…

Przepaść pozornie zasypana

Przepaść pozornie zasypana

Jak wynika z najnowszych danych GUS, w ubiegłym roku nierówności dochodowe w naszym kraju spadły. Różnica pomiędzy bogatymi a biednymi wciąż jest jednak ogromna, znacznie większa niż np. w krajach skandynawskich. Systemowym rozwiązaniem tego problemu mogłoby być wzmocnienie związków zawodowych.

Portal solidarnosc.katowice.pl informuje o raporcie GUS, który ukazał się pod koniec maja bieżącego roku. „Sytuacja gospodarstw domowych w 2017 r.” to raport, w którym zawarte zostały m.in. statystyki dotyczące zróżnicowania tzw. dochodu rozporządzalnego w poszczególnych grupach gospodarstw domowych. Dochód rozporządzalny to suma wszystkich dochodów w rodzinie (wynagrodzenie za pracę, świadczenia, emerytalne, rentowe i socjalne, dochody ze zgromadzonego kapitału itp.) pomniejszona o podatek dochodowy oraz składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Z danych GUS wynika, że dochód rozporządzalny na osobę w 20 proc. najbardziej majętnych rodzin w naszym kraju wyniósł w ubiegłym roku 3090 zł miesięcznie. To oznacza, że był on 4,7 razy wyższy od dochodu 20 proc. najniżej uposażonych gospodarstw domowych. Jedna piąta najbiedniejszych rodzin w Polsce mogła wydać miesięcznie jedynie 665 zł na osobę. Rok wcześniej najbogatsi mieli do dyspozycji 5,2 razy więcej pieniędzy od najuboższych, a w 2013 roku 6,7 razy więcej. W ocenie ekspertów GUS to wskazuje na istotne obniżenie dysproporcji dochodowych w Polsce. – Wiadomo, że gdy bezrobocie jest rekordowo niskie, rośnie płaca minimalna, a dodatkowo funkcjonują szczodre programy socjalne w rodzaju „Rodziny 500+”, różnice dochodowe maleją i bardzo dobrze, że tak się dzieje. Pytanie brzmi jednak, czy ten trend uda się utrzymać np. w czasie dekoniunktury gospodarczej. Trzeba też pamiętać, że nierówności dochodowe wciąż są w naszym kraju większe, niż np. w końcówce lat 80-tych ubiegłego wieku – mówi dr hab. Adam Mrozowicki, socjolog z Uniwersytetu Wrocławskiego.

Jednak koncentracja majątku w rękach najbogatszych stale się powiększa. Warto również zauważyć, że przedstawione przez GUS dane dotyczące dochodu rozporządzalnego nie oddają w pełni rzeczywistego obrazu różnic w poziomie życia najbogatszych i najbiedniejszych Polaków. Zupełnie inne wnioski na ten temat można wyciągnąć na podstawie publikowanych przez Narodowy Bank Polski danych dotyczących rozkładu majątku w poszczególnych grupach gospodarstw domowych. W 2016 roku 41 proc. całkowitego majątku netto gospodarstw domowych znajdowało się w posiadaniu 10 proc. najbogatszych. Tymczasem 20 proc. najmniej zasobnych rodzin posiadało wówczas zaledwie 1 proc, całkowitego majątku gospodarstw domowych.

Na kluczową rolę związków zawodowych w niwelowaniu nierówności płacowych wskazuje również dr hab. Adam Mrozowicki. – Nieprzypadkowo najniższe zróżnicowanie wynagrodzeń w UE występuje w takich krajach, jak Szwecja, Dania czy Finlandia, gdzie związki zawodowe są bardzo silne. Również w warunkach polskich wyraźnie widać, że najwyższy odsetek tzw. biednych pracujących występuje w branżach, w których poziom zorganizowania pracowników jest bardzo niski – zaznacza cytowany przez Łukasza Karczmarzyka ekspert z Uniwersytetu Wrocławskiego.

To właśnie wzmocnienie pozycji związków zawodowych oraz presja na zawieranie układów zbiorowych pracy, zwłaszcza na poziomie branżowym, mogłoby być sposobem na zniwelowanie nierówności dochodowych. – Podwyższenie płacy minimalnej czy programy socjalne są oczywiście szalenie istotne, ale są to działania doraźne, skuteczne tu i teraz. Natomiast, gdy mówimy o rozwiązaniach systemowych, instytucjonalne wzmocnienie zdolności przetargowych pracowników oraz możliwości organizowania się w związki zawodowe wydaje się być metodą o wiele bardziej skuteczną – wskazuje dr hab. Mrozowicki.

Boje o minimalną

Boje o minimalną

Trwają targi o wysokość minimalnego wynagrodzenia miesięcznego na 2019 rok. Rząd proponuje 2220 zł. Według „Solidarności” propozycja jest nie do przyjęcia.

Zgodnie z przepisami, Rada Ministrów w terminie do 15 czerwca ma przedstawić Radzie Dialogu Społecznego propozycję wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę i minimalnej stawki godzinowej. Projekt musi zaopiniować strona społeczna; jeśli nie wypracuje wspólnego stanowiska, wysokość płacy minimalnej, tak jak w ubiegłym roku, zostanie ustalona poprzez rozporządzenie.

Pierwotnie projekt rządowy zakładał 2250 zł, czyli… więcej. Zaprotestowało jednak Ministerstwo Finansów. „Propozycja na poziomie 2220 zł w ogóle jest dla nas nie do przyjęcia, bo jeszcze zmniejsza nam to, o co nam chodzi, czyli dojście do 50 proc. średniego wynagrodzenia” –powiedział PAP Duda, zapowiadając dalszą dyskusję na ten temat na forum Rady Dialogu Społecznego. Przypomniał, że związkowe wyliczenia wskazywały na zasadność podniesienia minimalnego wynagrodzenia w przyszłym roku do ok. 2273 zł.

Nieznana jest jeszcze także wysokość minimalnej stawki godzinowej. Strona związkowa proponuje minimum 14,70 zł.

Powstanie Łódzkie wciąż żywe

Powstanie Łódzkie wciąż żywe

Redakcja „Nowego Obywatela” zaprasza na obchody 113. rocznicy Powstania Łódzkiego, które odbędą się 23 czerwca pod hasłem „1905. Człowiek niepodległy”. Wydarzenie poświęcone jest tematowi odrodzenia walk niepodległościowych w latach 1905-1907. Opowie też o zmaganiach społecznych robotników i robotnic, kształtowaniu się niezależnego ruchu kobiecego, spółdzielczego czy związków zawodowych.

Start: 23 czerwca, sobota, godzina 14.00 na ul. Piotrkowskiej 106 przy pasażu Schillera.

Obchody będą miały charakter przemarszu artystycznego, który zrealizuje alternatywny Teatr CHOREA. Przemarsz i spektakl odbędą się na ulicy Piotrkowskiej, gdzie w roku 1905 robotnicy walczyli z wojskiem na barykadach. Teatrowi towarzyszyć będą Krakowski Chór Rewolucyjny i Warszawski Chór Rewolucyjny „Warszawianka”.

rewolucja 2018 plakat

W tym roku w ramach projektu „1905. Człowiek niepodległy” zostanie także zrealizowany album muzyczny zawierający współczesne interpretacje pieśni rewolucyjnych z lat 1905-1907 oraz kompozycje autorskie w oparciu o wiersze i prozę Rewolucji 1905 r., m.in. “Kwiaty Polskie” Juliana Tuwima, teksty Stefana Żeromskiego, Zofii Nałkowskiej czy Andrzeja Struga.

Klip promocyjny: https://www.youtube.com/watch?v=O9epAztwHJc
Wydarzenie na Facebooku: https://www.facebook.com/events/607533012971922/

Organizatorzy: Klub Krytyki Politycznej w Łodzi i grupa historyczna „Łodzianka”.

Wydarzenie „1905. Człowiek niepodległy” dofinansowano ze środków Muzeum Historii Polski w Warszawie w ramach Programu „Patriotyzm Jutra”.

Spektakl teatralny finansowany jest ze środków Łódzkiego Centrum Wydarzeń w ramach programu „Kultugranty”.

Czym była Rewolucja 1905 roku?

To jedno z ważniejszych wydarzeń w historii Łodzi. Był to masowy zryw społeczny i narodowy, w którym wzięło udział dziesiątki tysięcy mieszkańców i mieszkanek naszego miasta. Walczono o zmiany polityczne, takie jak ustanowienie republiki demokratycznej, wolność słowa i wyznania czy zaprzestanie rusyfikacji. Demonstrowano i strajkowano domagając się także godnych warunków pracy i życia.

Żądania ekonomiczne zakładały m.in. skrócenie dnia pracy do 8 godzin, ubezpieczenie pracowników na wypadek starości, nieszczęśliwych wypadków czy śmierci. Domagano się możliwości zrzeszania w związkach zawodowych, prawa do dwutygodniowego urlopu i bezpłatnych szkół początkowych dla dzieci.

Najważniejszym dla Łodzi wydarzeniem doby rewolucji jest z Powstanie Łódzkie, trwające od 22 do 24 czerwca. Wówczas sponiewierane masy ludności spontanicznie rzuciły się do walki z caratem – z wojskiem i policją. W mieście powstało ponad sto barykad. Dzielnie stawiano opór wrogowi, mimo jego znacznej przewagi liczebnej i technicznej. Walczono o wolność i godność.