Polska bez strategii

Polska bez strategii

Polska nie ma pomysłu na zapewnienie powszechnego, równego dostępu do usług społecznych, pracownicy opieki społecznej nie mają zapewnionych przyzwoitych warunków pracy, a sytuacja osób niepełnosprawnych i ich opiekunów nie ulega poprawie. To opinia Komisji Europejskiej na temat działań naszego systemu opieki społecznej.

Jak czytamy w raporcie KE, w Polsce istnieje poważny problem z upowszechnieniem zabezpieczenia socjalnego obywateli, albowiem jedynie pracownicy zatrudnieni na odpowiednich formach umów mają zapewniony dostęp do świadczeń emerytalnych i zdrowotnych. KE wskazuje także, że choć świadczenie 500+ zostało wprowadzone przez polski rząd już 4 lata temu, to jego nominalna wartość ani razu nie została zrewaloryzowana, przez co uległa zmniejszeniu na skutek działania inflacji.

Według autorów raportu w Polsce wręcz brak jest jakiejkolwiek strategii dotyczącej zapewnienia równego, powszechnego dostępu do zrównoważonych, jakościowych i przystępnych cenowo usług socjalnych, które przynosiłyby mierzalny efekt i byłyby skutecznie finansowane przez państwo.

Raport KE zwraca także uwagę, że w Polsce nie widać żadnej poprawy jeśli chodzi o efektywną koordynację działań służb działających w ramach systemu opieki społecznej i systemu ochrony zdrowia – podobnie zresztą jak w przypadku lokalnych służb ds. opieki społecznej i zatrudnienia.

W efekcie utrudnione jest zapewnienie kompleksowej pomocy osom długotrwale bezrobotnym. Co więcej, Komisja Europejska podkreśla, że zmiana tego stanu rzeczy będzie niemożliwa bez zapewnienia pracownikom opieki społecznej w Polsce przyzwoitych warunków pracy i godnej płacy.

Polskie prawo dotyczące pomocy społecznej nie przewiduje wsparcia dla takich działań, jak opieka okazjonalna czy opieka osobista. KE zwraca również uwagę na to, że środki ze stworzonego w 2018 roku Solidarnościowego Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych mogą zostać przeznaczone do sfinansowania innych celów niż wsparcie niepełnosprawnych. „Opieka długoterminowa wciąż jest zapewniana przede wszystkim przez nieformalnych opiekunów, w tym członków rodziny, którym brakuje odpowiedniego wsparcia instytucjonalnego. Osoby przebywające w zakładach długoterminowej opieki w Polsce są statystycznie bardziej narażone na różne zagrożenia, w tym na tzw. zakażenia związane z opieką zdrowotną i odleżyny, niż w innych krajach należących do OECD” – czytamy w publikacji.

Dział
Aktualności
Wcześniej informowaliśmy o…

Chcą zarabiać na wirusie

Chcą zarabiać na wirusie

To była tylko kwestia czasu – środki ochrony medycznej drożeją, a handel nimi staje się polem walki pomiędzy prywatnymi hurtowniami a państwem.

Chodzi m.in. o maseczki chirurgiczne. Zgodnie z informacjami UOKiK, hurtownie zaczęły rozwiązywać umowy ze szpitalami, by podpisać je zaraz ponownie i uzyskać znacznie wyższe ceny produktów.

We wszczętym postępowaniu zweryfikujemy, czy hurtownie wypowiadając umowy szpitalom nie łamią przepisów prawa konkurencji, w tym poprzez nadużywanie pozycji dominującej lub zawieranie zmów cenowych. Zerwanie umowy ze szpitalami po to, aby podnieść cenę lub sprzedać produkty na rynku zamiast dostarczyć je placówkom medycznym w ramach wcześniej zawartych umów, to działanie nie tylko haniebne, ale również sprzeczne z ustawą. Pacta sunt servanda – umów należy dotrzymywać – mówi Tomasz Chróstny, prezes UOKiK.

Kara, którą może dostać przedsiębiorca w wyniku nieuczciwych działań, to 10 proc. obrotu. Działania mogą również podlegać postępowaniu karnemu oraz sprowadzeniu stanów powszechnie niebezpiecznych dla życia lub zdrowia, którymi zajmuje się na wniosek Urzędu prokuratura i Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

Strajk w Solarisie

Strajk w Solarisie

28 lutego w zakładach Solaris Bus & Coach S.A., znanego w Polsce i Europie producenta autobusów, przeprowadzony został dwugodzinny strajk ostrzegawczy.

Jak informują organizacje związkowe organizujące protest – OPZZ Konfederacja Pracy i NSZZ – Solidarność, frekwencja strajkowa przerosła najśmielsze oczekiwania. Ponad 90% załogi z działów produkcji bezpośredniej przystąpiło do strajku. Strajkowały załogi zakładów w Bolechowie-Osiedlu, Środzie Wlkp., Kijewie, Poznaniu oraz serwisu w Murowanej Goślinie.

Nasz protest jest konsekwencją braku porozumienia z zarządem Spółki w sprawie wzrostu naszych wynagrodzeń, pomimo trwających od wielu miesięcy negocjacji płacowych.
Spółka Solaris, którą budujemy i współtworzymy, jest bardzo silną firmą, bardzo mocnym graczem na europejskim rynku. Każdego roku Solaris bije kolejne, własne rekordy przychodów ze sprzedaży, każdego roku znajduje się na czele lub w czołówce rankingów najlepszych europejskich firm z branży autobusowej. Niestety, te sukcesy nie przekładają się w znaczący sposób na nasze wynagrodzenia. Tak jak co roku, usłyszeliśmy w ostatnich dniach, że musimy jeszcze trochę poczekać, jeszcze rok, dwa, a może trzy. Ale my już dzisiaj chcemy godnie zarabiać i godnie żyć. Nie chcemy już dłużej czekać, dlatego my Pracownicy Solarisa w piątek o godz. 12:02 odstępujemy od naszych stanowisk pracy. Mamy głęboką nadzieję, że nikt nie wyłamie się z naszej pracowniczej wspólnoty i że nikt nie złamie siły jaką tworzą ludzie wspólnie walczący o lepsze, godne życie – pisali jeszcze przed strajkiem związkowcy.

 

 

 

Bodnar pomoże byłym pracownikom Biedronek

Bodnar pomoże byłym pracownikom Biedronek

Rzecznik Praw Obywatelskich chce pomóc byłym pracownikom sklepów Biedronka, których pozew przeciwko pracodawcy oddalił sąd pracy.

Byli pracownicy nie mają pieniędzy na kasację. Jak informuje portal wyborcza.pl, rzecznik Praw Obywatelskich zajmie się wyrokiem sądu pracy, który oddalił pozew byłych pracowników Biedronek. Tym razem dotyczył odszkodowania za łamanie praw pracowniczych i przepisów BHP w latach 1995- 2005. Ponad 10 lat temu pracownicy portugalskiej sieci wygrywali procesy ze spółką Jerónimo Martins Polska – wtedy o niezapłacone nadgodziny. Nie pozywali wtedy sieci o naruszanie praw pracowniczych. Zrobili to teraz.

ozywający zastanawiają się dziś, jak to możliwe, że w ciągu 12-15 lat, czyli od poprzednich wyroków, o 180 stopni mogła się zmienić ocena warunków, w jakich pracowali. – Jak sądy mogły uznać, że nie byliśmy wyzyskiwani, nie łamano naszych praw pracowniczych i nie naruszano dóbr osobistych – oburzają się byli pracownicy.

Nowy proces przeciwko właścicielowi sieci ruszył w marcu 2018 roku. Z pozwem zbiorowym wystąpiło ośmioro byłych pracowników zatrudnionych w marketach w Pasłęku i  Elblągu w latach 1995-2005.

Powodowie domagali się od spółki od 7,5 tys. zł do 48 tys. zł odszkodowań. Żądali także opublikowania na stronie internetowej sieci handlowej oświadczenia, w którym pozwana firma przeprasza za naruszenie ich dóbr osobistych. Chodzi o prawo pracownika do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.

Dziś problem byłych pracowników Biedronek polega na tym, że w ubiegłym roku sąd oddalił ich pozew, a wyrok jest od końca 2019 r. prawomocny. Jedyna możliwość, jaka im pozostała, by go wzruszyć, to skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego. Ale ich na nią nie stać. Mają już do zapłacenia koszty sądowe zasądzone za postępowania w dwóch instancjach – po ponad 5 tys. zł na osobę. Jeśli ich skarga kasacyjna zostałaby oddalona, znów będą musieli płacić, jeszcze ok. połowy już zasądzonej kwoty. Nie mają jednak z czego.

Jedynie w przypadku kasacji lub skargi nadzwyczajnej wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich lub prokuratora generalnego dawni pracownicy Biedronek nie poniosą dodatkowych kosztów. Dlatego próbowali wciągnąć RPO w sprawę. Teraz Bodnar analizuje akta sądowe.