Pracownicy walczą z władzami miasta o lepsze zarobki.

23 stycznia 2026 r. odbyły się rokowania w ramach sporu zbiorowego Pracodawcy z Zarządem Podkarpackiego Związku Zawodowego Pracowników Pomocy Społecznej. Rokowania zakończyły się niepowodzeniem – podpisaniem protokołu rozbieżności. Pracodawca nie wyszedł z żadną propozycją.

Pracownicy żądają wyrównania ich wynagrodzeń z wynagrodzeniami pracowników Urzędu Miasta Krosna. Różnice między średnimi wynagrodzeniami zasadniczymi brutto na takich samych kategoriach zaszeregowania wynoszą nawet 1500 zł mniej dla pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. W jednym z pism Urząd Miasta twierdził, że urzędnicy miasta wykonują bardziej wielowymiarową, złożoną pracę administracyjną, podczas gdy pracownicy MOPRu zajmują się wyłącznie pomocą społeczną.

Pracownicy MOPRu nie zgadzają się na deprecjonowanie pracy pracowników pomocy społecznej, którzy wykonują dla mieszkańców Krosna profesjonalne usługi. Zajmują się pieczą zastępczą, osobami niepełnosprawnymi, bezdomnymi, doznającymi przemocy domowej. W mieście Krośnie, gdzie statystyki demograficzne są nieubłaganie i osoby w wieku poprodukcyjnym stanowią niemal 30% wszystkich mieszkańców miasta, do kogo zwrócą się o pomoc? Do Urzędu Miasta czy MOPRu? – pytają.

Spór wsparli działacze Razem Podkarpackie. – „Pracownicy MOPR to nie niewidzialni urzędnicy. To fundament miasta! Chcemy to podkreślić z całą mocą: usługi świadczone przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie są absolutnie kluczowe dla zdrowego rozwoju Krosna i całego regionu. To pracownicy MOPR są na pierwszej linii frontu walki z ubóstwem, wykluczeniem, przemocą i kryzysami rodzinnymi. To oni podtrzymują siatkę bezpieczeństwa społecznego, bez której nasze miasto pogrążyłoby się w chaosie. To oni każdego dnia wykonują pracę o ogromnej wartości społecznej, dbając o najsłabszych i najbardziej potrzebujących mieszkańców. Ludzie, którzy na co dzień mierzą się z ludzką tragedią, zasługują na coś więcej niż tylko na poczucie bycia obywatelem drugiej kategorii we własnym miejscu pracy. Zasługują na GODNOŚĆ. A godność zaczyna się od godziwej pensji” – mówi Duszan Augustyn z Razem.

Koniec roku 2025 przyniósł kiepskie wskaźniki dotyczące rynku pracy.

Jak informuje Business Insider, końcówka roku 2025 oznaczała wzrost tendencji negatywnych na rynku pracy.

Po pierwsze w grudniu 2025 bezrobocie wyniosło 5,7%. To najgorszy wynik od stycznia 2022 roku. Liczba bezrobotnych wyniosła na koniec 2025 roku 887,9 tys. W ciągu roku przybyło aż 101,7 tys. bezrobotnych. Taki wzrost rok do roku jest najwyższy od marca 2021, gdy w apogeum pandemii liczba bezrobotnych od marca 2020 wzrosła w podobnej skali. Co gorsza, aż 334,4 tys. osób jest bez pracy dłużej niż rok. To najwyższy wynik od listopada 2022 r. Przeczy on zresztą rządowej propagandzie, że wzrost bezrobocia w 2025 to efekt niewielkiej zmiany w sposobie ich rejestracji od 1 czerwca.

Po drugie, na koniec grudnia 2025 była rekordowo niska od lat liczba ofert zatrudnienia, którymi dysponowały urzędy pracy. Było ich 25,9 tys. – to najgorszy wynik od grudnia 2012, a więc od 13 lat. W dodatku w grudniu 2025 do urzędów pracy zgłoszono 20,8 tys. ofert zatrudnienia – to wynik najgorszy od roku 2010, a więc od ponad 15 lat. Z innych źródeł wiadomo, że ubywa także ofert pracy niezgłaszanych do urzędów. Agencja analityczna Grant Thornton wskazuje, że w grudniu 2025 było wobec grudnia 2024 o 6% mniej ofert zatrudnienia w ogóle, a ten spadek jest tym bardziej problematyczny, że już w grudniu 2024 liczba ofert pracy była znacznie niższa od tej z lat wcześniejszych. Również Barometr Rynku Pracy, przygotowywany przez Biuro Inwestycji i Cykli Ekonomicznych, a badający zapotrzebowanie na pracę, wyniósł w grudniu 2025 roku 249,8 punktów, a rok wcześniej wynosił 251,3 pkt. Ofert pracy najbardziej ubyło w województwach o najwyższym bezrobociu.

Pracownicy zakładu z branży motoryzacyjnej demonstrowali ws. podwyżek płac.

Jak informuje portal Tysol.pl, wczoraj odbył się protest pracowników oddziału firmy Hutchinson w Zawadzie w gminie Dębica. Związkowcy z zakładu z branży podzespołów samochodowych domagają się przede wszystkim podwyżek płac.

Negocjacje płacowe związkowców z zarządem firmy trwają od początku grudnia, ale nie przyniosły żadnych rezultatów. Protestujący uważają, że szefostwo firmy pozoruje rozmowy, ale nie chce oferować żadnych konkretów. Wśród postulatów przedstawicieli załogi zakładu są: realny wzrost wynagrodzeń o co najmniej 500 zł brutto, realistyczne normy pracy, koniec pracy ponad siły kosztem zdrowia i bezpieczeństwa, realne rozmowy z przedstawicielami załogi oraz poszanowanie roli związków zawodowych.

Protestujących pracowników zakładu wsparli inni związkowcy, w tym przewodniczący Regionu Małopolskiego „Solidarności” Tomasz Zaborowski, przedstawiciel Krajowej Sekcji Hutnictwa w Regionie Małopolskim „Solidarności” Andrzej Gębara, a także związkowcy z zakładu Hutchinson w Łodzi oraz z Igloocar Dębica i TC Dębica.

Duża firma z sektora motoryzacyjnego zwolni w najbliższych latach kilkaset osób.

Jak informuje Nowa Trybuna Opolska, duże zwolnienia planuje firma Adient – jej oddział Metal w Skarbimierzu. To firma z sektora motoryzacyjnego, wytwarzająca części samochodowe. Zamówienia maleją z powodu zapaści w produkcji aut w Polsce i w Europie. Rosną natomiast koszty energii. W związku z tym planowane są duże zwolnienia w zakładzie w niewielkim mieście.

Pracę w roku 2026 ma stracić 75 osób. W kolejnym roku zwolnienia obejmą 250 osób, a w następnych dwóch latach 130. Choć oznacza to rozłożenie zwolnień na cztery lata, obejmą one w sumie w niewielkiej społeczności aż ponad 450 osób.