Dużą rolę w tym uprzywilejowaniu Cieszyńskiego odgrywa i sentyment, i rozsądek.

Górnicy po wiecu i zakończeniu strajku długi czas przypominali sobie odwagę, zręczność i nadzwyczaj zimną krew swojego kochanego Tadzia.

Śląsk Cieszyński to klejnot Polski. Nie znajdzie się w Polsce żaden człowiek, który by ze Śląska zrezygnował.

Położenie Polaków pod zaborem czeskim jest okropne.

Nie tylko w boju, w obliczu śmierci wiązało Komendanta braterstwo z jego żołnierzami.

Robotnik pozostanie niewolnikiem zmuszonym do sprzedawania swej siły roboczej nowym panom, którzy wyłonią się spośród „oświeconego społeczeństwa”, a więc z inteligencji.

Niech żyje solidarność robotnicza! Niech żyje wolno-zjednoczona Polska! Niech żyje nasze polskie Zagłębie! Niech żyje Polska – od Ostrawicy aż po Wilno!

Walka o niepodległość Polski nie była marną. Z gruzów powstała Polska wyzwolona.

Do Polski „przyjdą” kopalnie hr. Larisza, hr. Gutmana i innych baronów węglowych. „Przyjdą” z kopalniami nasi towarzysze, lud śląski.

Zdeptano wolę górników i hutników polskich, którzy z bronią w ręku, śmiało patrząc w oczy śmierci, na ochotnika szli odpierać najazd czeski na swoją ziemię ojczystą.

Młodzież nasza nie zna niemal dzieciństwa, zbyt wcześnie stykając się z troską, zmartwieniem i nędzą.

Pastwą tego zaboru padły: połowa Śląska Cieszyńskiego, okręg czadecki, północne, czysto polskie części Spisza i Orawy.

Socjalista polski, który nie gruntuje programu politycznego na podstawie niepodległości demokratycznej, musi nam zamiast programu – dać strzępek bezmyślnych w swojej ogólnikowości frazesów.