Po miesiącach uników zarząd wielkiej sieci handlowej przystępuje do negocjacji ze związkowcami.

Jak informuje Portal Spożywczy, ma wreszcie dojść do spotkania i negocjacji związkowców z zarządem sieci Dino. Przed kilkoma miesiącami w tej sieci handlowej, drugiej największej w Polsce w formacie dyskontowym, powstały struktury związku zawodowego Konfederacja Pracy. Wcześniej działał on już w sieciach Kauflandzie, Biedronce, Aldi i Rossmann, gdzie wielokrotnie podejmował inicjatywy na rzecz pracowników.

Po powstaniu związku w Dino od razu unaoczniło się kilka problemów, dotychczas skrzętnie skrywanych. Okazało się, że sieć nie utworzyła Zakładowego Funduszu Świadczeń Pracowniczych – właściciel sieci oszczędza na tym miliony kosztem pracowników. Pracownicy zrzeszeni w związku dopominają się także poprawy warunków zatrudnienia – krytykują zbyt niskie zatrudnienie i niewielką obsadę sklepów, co skutkuje przeciążeniem pracowników.

W ostatnim czasie głośno zrobiło się o warunkach termicznych w sklepach Dino. Okazało się, że sieć oszczędza nawet w największe mrozy na ogrzewaniu swoich placówek. Zaalarmowana o tym Państwowa Inspekcja Pracy przeprowadziła serię kontroli. Inspektorzy potwierdzili naruszenia przepisów BHP m.in. w zakresie temperatury w miejscu pracy.

Po miesiącach unikania spotkań ze związkowcami i ignorowania ich postulatów oraz samej działalności, zarząd sieci Dino zadeklarował wreszcie gotowość do rozmów. Mają one dotyczyć warunków pracy, poziomu wynagrodzeń oraz innych problemów sygnalizowanych przez pracowników. Związkowcy napisali na swoim profilu na Facebooku: „Podczas spotkania będziemy się domagać: podwyżek wynagrodzeń, wprowadzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, zwiększenia zatrudnienia”.

Spotkanie związkowców z zarządem ma się odbyć w ciągu dwóch najbliższych tygodni.

Zdjęcie w nagłówku tekstu: Autorstwa Warszawska róg Szerokiej w Tomaszowie Mazowieckim, w województwie łódzkim, PL, EU. – Praca własna, Domena publiczna, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=91161368

Pracownicy wynegocjowali pierwsze podwyżki.

Jak informuje portal Tysol.pl, w oddziale firmy Innerio Thermal Technology w Zabrzu udało się wynegocjować podwyżki wynagrodzeń. Stało się to możliwie dzięki utworzeniu i aktywności komisji zakładowej „Solidarności”.

W tej firmie z branży motoryzacyjnej latem 2023 roku utworzono struktury „Solidarności”. Wcześniej nie było tam związków zawodowych. Efektem aktywności związkowej była zmiana regulaminów pracy i regulaminów wynagradzania na korzyść pracowników oraz podwyższenie wartości bonów na posiłki dla zatrudnionych.

Teraz nadszedł czas na negocjacje płacowe. „Solidarność” wywalczyła 3-procentowe podwyżki dla wszystkich oraz dodatkowe, związane z wykonywaną pracą, wynoszące średnio 1,5%. Choć nie są to wskaźniki wysokie, są to pierwsze w dziejach firmy podwyżki negocjowane zbiorowo i przyznane wszystkim zatrudnionym w jasny i przejrzysty sposób. „Przez kilka lat pracowaliśmy na stawkach uzgodnionych jeszcze w 2017 roku, które z biegiem czasu zbliżyły się do poziomu płacy minimalnej. W zeszłym roku pracodawca przyznał podwyżki sam od siebie, nie podejmując rozmów ze związkiem. W tym roku po raz pierwszy udało się przeprowadzić negocjacje, tak jak to powinno być” – mówi portalowi Tysol.pl przewodniczący zakładowej „Solidarności” Włodzimierz Rutkowski.

Zakład w Zabrzu wytwarza systemy chłodzące do samochodów, głównie marki BMW. Zatrudnia 500 osób, z czego już 170 należy do „Solidarności”.

Jutro w Ostrawie wspólny polsko-czesko-słowacko-węgierski protest przeciwko dewastacji przemysłu stalowego.

Jak informuje portal Tysol.pl, jutro, 5 lutego, w Ostrawie w Czechach odbędzie się wspólny protest hutników i pracowników branży stalowej. Ostrawa to stolica największego czeskiego regionu przemysłowego, z wciąż działającymi dużymi hutami, choć wiele z nich zostało już zdewastowanych wskutek polityki liberałów i unijnej pseudoekologii.

W proteście wezmą udział pracownicy przemysłu stalowego z Polski, Czech, Słowacji i Węgier. Polskę będzie reprezentowała m.in. spora grupa z „Solidarności”. Przyczyną protestu jest sytuacja w branży metalurgicznej. Pogarsza się ona od miesięcy przy bierności władz. Huty europejskie są dławione wysokimi opłatami klimatycznymi, których nie ponoszą producenci spoza UE – a zarazem ich wyroby bez trudu, limitów i w rosnącym wymiarze są sprowadzane do krajów unijnych. Dużym ciosem w hutnictwo są także stale rosnące ceny energii, w tym szczególnie dla przemysłu. W naszej części kontynentu dodatkowym problemem są także wprowadzone niedawno wysokie dopłaty do kosztów energii dla przemysłu przez Niemcy. Subwencjonowanie przez wielki i bogaty kraj tego składnika kosztów produkcji stawia huty z pobliskich krajów na przegranej pozycji konkurencyjnej.

To jednak nie koniec. Niemcy i Bruksela forsują układ o wolnym handlu z Indiami. Podobnie jak układ z krajami Mercosur, leży on w interesie niemieckiego biznesu. Indie są ogromnym producentem taniej stali i jej napływ do Europy do reszty pogrąży tutejsze hutnictwo.

W chwili obecnej ma ono doraźny problem innego typu. Ukraina z dnia na dzień wprowadziła zakaz eksportu złomu, także metali kolorowych. Był on surowcem dla wielu hut w Europie Środkowej. Teraz są one skazane na zakup droższego wsadu złomowego i poszukiwanie jego dostawców. W tym samym czasie stal produkowana na Ukrainie oczywiście bez przeszkód trafia na europejski rynek – wytwarzana z tańszego surowca, nieobjęta regulacjami klimatycznymi itp.

Jutro zdesperowani z czterech krajów, których przemysł stalowy znajduje się w kryzysie, wychodzą wspólnie ponad granicznymi i narodowymi podziałami na ulice przeciwko tym zjawiskom.

W krótkim czasie publiczna spółka drastycznie zmniejszyła zatrudnienie i pogorszyła wyniki.

Z komunikatu giełdowego PKP Cargo wynika, że w roku 2025 ta publiczna spółka przewozowa zwolniła 450 osób. To kolejna fala zwolnień w tej firmie.

W roku 2024 z PKP Cargo pozbyto się 2515 osób w procedurze zwolnień grupowych. Oprócz tego nie przedłużono czasowych umów o pracę setkom osób oraz nie zatrudniono nikogo w zamian za osoby odchodzące na emerytury. To oznaczało redukcję etatów o kolejne 1150 osób.

To wszystko oznacza, że w ciągu półtora roku drastycznie zmniejszyła się skala zatrudnienia. Stan zatrudnienia w firmie wynosił na koniec 2025 roku 8415 osób. Przed falą zwolnień załoga liczyła natomiast 13376 pracowników. Oznacza to niemal 5000 osób zwolnionych w krótkim czasie.

Proceder ten przeprowadzono w ramach „restrukturyzacji” firmy przez szefostwo z nadania neoliberalnego rządu. Jakie efekty przyniosła ta „restrukturyzacja”? O tym informują media. Udział PKP Cargo w rynku przewiezionych towarów według masy spadł rok do roku na koniec grudnia 2025 do 26,57 proc. całego rynku tego typu. Rok wcześniej udział ten wynosił 27,92 proc. Na koniec roku 2023 ten udział wynosił 33,9%.