Remigiusz Okraska

(redaktor naczelny „Nowego Obywatela”) – ur. 1976. Z wykształcenia socjolog (Uniwersytet Śląski), z zamiłowania społecznik, publicysta i poszukiwacz sprzeczności.

Ze środowiskami „alternatywnymi” – ekologicznymi, anarchistycznymi i radykalnie lewicowymi – związany od piętnastego roku życia. W 1997 r., jako jedna z niewielu osób w kraju, zaczął publikować jednocześnie w prasie przeciwstawnych nurtów politycznych, wskazując im „wspólne sprawy” (jak ekologia) oraz nowe sposoby postrzegania kluczowych problemów, m.in. dowodząc, że podział lewica – prawica staje się nieadekwatny wobec problemów neoliberalnej globalizacji. Do dziś opublikował ponad 500 artykułów w prasie anarchistycznej („Mat’ Pariadka”, „Inny Świat”, „A-tak”), lewicowej („Krytyka Polityczna”, „Dziś”, „Robotnik Śląski”), konserwatywno-prawicowej („Nowe Państwo”, „Życie”, „Fronda”, „Arcana”, „Czterdzieści i Cztery”, „Stańczyk”) i ekologicznej („Zielone Brygady”, „Kropla”, „Biuletyn Polskiego Klubu Ekologicznego”, „Eko i My”), w pismach i pracach zbiorowych o charakterze eksperckim („Dialog”, „Colloquia Communia”, „Kultura Popularna”, „Ekologia i Społeczeństwo”, „Państwo i Społeczeństwo”), współpracował też jako publicysta z serwisem internetowym Polskiego Radia.

W latach 1998-2001 współredaktor biuletynu „ZaKORZENIEnie”, poświęconego tożsamości etnicznej i obronie praw mniejszości narodowych. W latach 2000-2001 r. redaktor działu kulturalnego w miesięczniku „Czas Górnośląski”. Od 1997 r. współpracownik Pracowni na rzecz Wszystkich Istot, jednej z najbardziej znanych i radykalnych organizacji ekologicznych w Polsce, w latach 2001-2005 r. jeden z jej liderów oraz redaktor naczelny miesięcznika „Dzikie Życie”.

Autor książki „W kręgu Odyna i Trygława. Neopoganizm w Polsce i na świecie – wczoraj i dziś” (książkowa wersja jego pracy magisterskiej, uznanej za najlepszą przez katowicki oddział Polskiego Towarzystwa Socjologicznego w 2000 r.). Redaktor, a nierzadko także pomysłodawca kilkunastu publikacji książkowych:

  • Sebastian Dzikowski, Piotr Frankowski – „Polski anarchista czy »heretyk« myśli rewolucyjnej? Życie, działalność i poglądy Jana Wacława Machajskiego” (2001)
  • David C. Korten – „Świat po kapitalizmie” (z S. Adamskim, 2002)
  • Debi Barker, Jerry Mander – „ABC globalizacji” (z M. Muskatem, 2003)
  • Theodore Kaczynski (Unabomber) – „Społeczeństwo przemysłowe i jego przyszłość” (2003)
  • „Czy globalizacja pomaga biednym? Raport Międzynarodowego Forum ds. Globalizacji” (2003)
  • Chris Maser – „Nowa wizja lasu” (2003)
  • Aldo Leopold – „Zapiski z Piaszczystej Krainy (A Sand County Almanac)” (2004)
  • Dave Foreman – „Wyznania wojownika Ziemi” (2004)
  • Tomasz Borucki – „Prawda w sporze o Tatry. W 50. rocznicę otoczenia Tatr Polskich ochroną przez powołanie Tatrzańskiego Parku Narodowego” (2004)
  • Magdalena Dziubek-Hovland – „Przyroda nie należy do człowieka. Sylwetka i ekofilozofia Arne Naessa na tle norweskiej filozofii ekologicznej” (2004)
  • Joanna i Andrzej Gwiazdowie – „Poza Układem. Publicystyka z lat 1988-2006” (2008)
  • Jacek Wesołowski – „Miasto w ruchu. Dobre praktyki w organizowaniu transportu miejskiego” (2008)
  • „Gwiazdozbiór w »Solidarności«” – Joanna i Andrzej Gwiazdowie w rozmowie z Remigiuszem Okraską (2009)
  • Edward Abramowski – „Braterstwo, solidarność, współdziałanie. Pisma spółdzielcze i stowarzyszeniowe” (2009)
  • Jan Gwalbert Pawlikowski – „Kultura a natura i inne manifesty ekologiczne” (2010)
  • Romuald Mielczarski – „RAZEM! czyli Społem. Wybór pism spółdzielczych” (2010)

Wiosną roku 2000 wszedł w skład grupy, która po paru miesiącach przekształciła się w redakcję „Obywatela” i rozpoczęła wydawanie pisma, obecnie pod nazwą „Nowy Obywatel”. Od 2001 r. pełni formalnie funkcję redaktora naczelnego. Stały współpracownik ekologicznego miesięcznika „Dzikie Życie”. Współredaktor kwartalnika w swojej rodzinnej miejscowości – „Zawiercianin – pismo lokalnej aktywności społecznej”. Od jesieni 2009 r. redaktor portalu Lewicowo.pl, poświęconego historii polskiej lewicy niekomunistycznej, patriotycznej i demokratycznej.

Walczy głównie słowem pisanym, ale na różne sposoby angażuje się także w „praktyczne” inicjatywy społeczne, od akcji obywatelskiego nieposłuszeństwa po prace legislacyjne. Lubi śmiałe wizje, jednak nie znosi fanatyków i ostrożnie traktuje utopistów. Bardziej niż „liderów” ceni społeczników tyrających na rzecz dobra wspólnego bez pchania się na afisz. Chciałby zmienić świat na choć trochę lepszy, ale traktuje to raczej w kategoriach przygody niż misji.

Przez tępawych lewicowców nazywany faszystą, przez tępawych prawicowców – lewakiem. W swoich poglądach łączy egalitaryzm społeczny i ekonomiczny, dążenia emancypacyjne, samoorganizację społeczeństwa, ostrożność wobec gwałtownych zmian, patriotyzm, szacunek dla przyrody i niematerialnych aspektów życia, niechęć wobec rozwiązań totalitarnych i sprzeciw wobec wszelkich prób ograniczania wolności słowa. Najbardziej ceni tradycje lewicowego patriotyzmu i „starej” socjaldemokracji, niemiecki ordoliberalizm, dorobek ruchu spółdzielczego, tzw. dystrybucjonizm (Chesterton i Belloc), polski agraryzm, komunitarianizm, Pierwszą „Solidarność” oraz radykalną myśl ekologiczną (D. Foreman, A. Naess, E. Abbey, J. Gray, M. Bookchin).

Pochodzi z Zawiercia w „Czerwonym Zagłębiu” (Dąbrowskim), mieszkał w różnych miejscach Polski. Lubi mocne trunki i długie nocne Polaków rozmowy.

Możliwość komentowania jest wyłączona.